“หากไม่ใช่ทัณฑ์สวรรค์ก่อเกิดเพราะเรื่องทะลวงถึงเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยน…เช่นนั้นก็เหลือความเป็นไปได้เพียงประการเดียวเท่านั้น…”
ทันใดนั้นในหัวต้วนหลิงเทียนปรากฏแสงความคิดสว่างวาบ
“รากวิญญาณสีดำ!”
ต้วนหลิงเทียนย่อมตระหนักได้ ว่าที่ฟ้าเปลี่ยนไปเป็นวิปริตแปรปรวน เมฆหายนะทัณฑ์สวรรค์ก่อตัวนั้น มันบังเกิดขึ้นหลังจากที่พรสวรรค์รากวิญญาณของเขากลับกลายเป็นรากวิญญาณสีดำ!
บางที่สิ่งนี้อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ!
‘รากวิญญาณสีดำ…จะว่าไปมันก็เป็นดั่งพรสวรรค์รากวิญญาณฝืนฟ้า…หรือเพราะการที่ข้ายกระดับพรสวรรค์รากวิญญาณให้กลายเป็นรากวิญญาณสีดำจะทำให้สวรรค์พิโรธ จนชักนำหายนะทัณฑ์สวรรค์ลงมาจริงๆ…’
ยิ่งคิดถึงเรื่องนี้มาเท่าไหร่ ต้วนหลิงเทียนก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้นเท่านั้น
ขณะนั้นเองต้วนหลิงเทียนก็สะบัดมือเก็บตราผนึกมารที่ไม่ทราบกลับมาลอยใกล้ๆเขาตอนไหนกลับคืน ค่อยแหงนมองไปยังเมฆดำทะมึนเบื้องบน จับจ้องไปยังเส้นสายอัสนีสีม่วงดังงูหลามตัวเขื่องที่แลบลั่นแปลบปลาบไม่วางตา
‘ไม่รู้…ว่าพลังของหายนะทัณฑ์สวรรค์คราวนี้จะร้ายกาจขนาดไหน?’
สีหน้าท่าทีต้วนหลิงเทียนอดขึงขังทั้งตึงเครียดขึ้นมาไม่ได้เมื่อเผชิญหน้ากับหายนะทัณฑ์สวรรค์ที่กำลังใกล้เข้ามา
เพราะสุดท้ายแล้วสำหรับเขา หายนะทัณฑ์สวรรค์ที่กำลังก่อตัวขึ้นตรงหน้า ก็เป็นอะไรที่เขาไม่รู้จักมันเลย!
สิ่งที่ไม่รู้ย่อมน่ากลัวที่สุด!
