“เค่อเอ๋อเดี๋ยวข้าจะออกไปข้างนอกพักหนึ่ง…ข้าจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด อย่างช้าก็ครึ่งชั่วยาม”
เมื่อได้รับทราบว่าตัวเองบ่มเพาะพลังไปนานแค่ไหน ต้วนหลิงเทียนก็มองกล่าวกับเค่อเอ๋อออกมา
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็เกลี้ยกล่อมให้ลูกสาวตัวน้อยเล่นกับมารดาของนางสักพัก จนในที่สุดก็ตกลงกันได้ หลังส่งนางไปให้เค่อเอ๋อแล้ว เขาก็เดินออกจากโรงเตี๊ยมที่พักอันเป็นกิจการของวังอีคคีสีชาดทันที
การออกมาของต้วนหลิงเทียนรอบนี้ ไม่ใช่เพราะใดอื่น
เขาเพียงต้องการทดสอบพลังของตัวเองเท่านั้น ว่าตอนนี้เขาก้าวหน้าไปขนาดไหนแล้ว
ถึงแม้พลังฝึกปรือของเขาจะทะลวงผ่านมาถึงเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยนๆท้าทายสวรรค์ได้อย่างราบรื่น และรู้ว่าพลังเพิ่มพูนขึ้น แต่เขาก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ขีดจำกัดของเขามีเท่าไหร่
ก่อนที่จะทดลองใช้พลังทั้งหมด เขาก็ไม่อาจบอกขีดจำกัดได้อย่างแม่นยำ เพียงแค่รู้คร่าวๆเท่านั้น
หลังออกจากโรงเตี๊ยมที่พัก รวมถึงเมืองเหรินโม่เชิ่งแล้ว ราวๆ 1 เค่อต่อมา ต้วนหลิงเทียนก็เหินร่างมาถึงทะเลทรายรกร้างแห่งหนึ่ง
ต้วนหลิงเทียนที่ลอยร่างเหนือทะเลทราย ได้แผ่สำนึกเทวะออกกไปตรวจสอบทุกที่ทางอย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบสิ่งใด
กล่าวได้ว่าตอนนี้ไม่เพียงรอบๆไม่มีผู้คน ยังไม่มีสิ่งมีชีวิตใดแม้แต่ตัวเดียว
กระทั่งกลิ่นอายพลังวิญญาณฟ้าดินแถบนี้ก็ช่างเบาบางนัก
“ระดับพลังเซียนสุริยันต้นกำเนิดตอนนี้…”
