แน่นอนว่าถึงไม่มีเหตุผลดังกล่าว เขาก็ยังต้องถามความเห็นของเค่อเอ๋อก่อนอยู่ดี
ท้ายสุดแล้วลูกสาวก็ไม่ได้เป็นของเขาคนเดียว แต่ยังเป็นของเค่อเอ๋อด้วย
ในฐานะมารดา เค่อเอ๋อย่อมมีสิทธิ์แสดงความเห็น กระทั่งเขาเองก็ไม่มีสิทธิ์กีดกันเรื่องนี้
“ท่านแม่…ให้ซือหลิงบ่มเพาะเถอะนะ..นะท่านแม่.”
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน ต้วนซือหลิงก็รู้ได้ทันทีว่าอำนาจตัดสินใจตอนนี้ขึ้นอยู่กับเค่อเอ๋อ นางจึงได้แต่หันไปมองเค่อเอ๋อด้วยสายตาออดอ้อน กล่าวออกด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร “ท่านแม่สัญญากับซือหลิงแล้วนี่นา…ท่านแม่อย่าหลอกซือหลิงนะ”
ตอนนี้เค่อเอ๋อก็เดินมาถึงต้วนหลิงเทียนแล้ว
“พี่เทียนข้าฟังท่าน”
เค่อเอ๋อกล่าวกับต้วนหลิงเทียนเสียงใส ท่าทางดั่งศรีภรรยาที่เชื่อฟังสามี
แค่นางได้ยินต้วนหลิงเทียนถามแบบนี้ นางก็รู้ดีว่านอกจากความรักแล้ว ต้วนหลิงเทียนยังให้ความเคารพนางด้วย นางย่อมมีแต่ความซาบซึ้งอบอุ่นใจ
ด้วยเหตุนี้เรื่องราวจึงได้ข้อยุติ
อนุญาตให้ซือหลิงเริ่มบ่มเพาะพลัง
“เค่อเอ๋อ ครั้งนี้ข้าปิดด่านบ่มเพาะไปนานแค่ไหนหรือ?”
เมื่อนึกถึงเรื่องที่สงสัยก่อนหน้า ต้วนหลิงเทียนก็ถามออกมาทันที
“20 วันเองพี่เทียน”
เค่อเอ๋อตอบ
“แค่ 20 วันงั้นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ เขากะไว้แล้วว่าไม่น่าจะถึงเดือน แต่อย่างน้อยๆก็สมควรผ่านไปราว 25 วัน…
แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะพึ่งผ่านไป 20 วันเท่านั้น!
