บทที่ 191 เข้าสู่ซากโบราณมหาจักรพรรดิ
เมื่อจบการประชุม เจียงผิงอันเตรียมตัวหนี
อยู่กับยอดฝีมือเช่นนี้ แรงกดดันสูงอย่างยิ่ง หากไม่ระวังก็อาจถูก เล่นงานถึงตายได้
เขาย่องไปที่หัวเรือ ขณะที่กาลังจะเผ่นหนี จู่ ๆ การเคลื่อนไหว พลันชะงัก
จิตสัมผัสสายหนึ่งเพ่งนิ่งมาที่เขา!
“ผู้อาวุโสอู๋ เจ้าจะไปไหน?”
จู่ ๆ หนิงโหยวก็ปรากฏตัวเบื้องหลังเจียงผิงอัน ในมือถือขวาน ทองด้ามหนึ่ง
“มิได้ไปไหน แค่มาชมทิวทัศน์เท่านั้น”
เจียงผิงอันมิได้เปลี่ยนสีหน้า พยายามสงบหัวใจของตนเงียบ ๆ
มันเกิดบ้าอะไรขึ้น? เหตุใดสตรีผู้นี้จึงเพ่งเล็งแต่เขา?
หรือนางจะเห็นพิรุธบางอย่าง?
“ที่แท้ก็แค่ชมทิวทัศน์”
หนิงโหยวแย้มยิ้ม “ช่วงนี้ มีใครบางคนในสานักเราร่วมมือกับหุบ เขาพยัคฆ์ด า ข้าหรือก็คิดว่าผู้อาวุโสอู๋คือคนผู้นั้นเสียอีก”
“ข้ามิขออยู่ร่วมฟ้ ากับหุบเขาพยัคฆ์ด า ไฉนเลยจะร่วมมือกับ ศัตรู?” วาทะของเจียงผิงอันหนักแน่น สีหน้าเปี่ยมความไม่พอใจ
หนิงโหยวพยักหน้า “ข้าหรือก็คิดไปว่าผู้อาวุโสอู๋จะทรยศส านัก รีบกลับไปฝึกฝนเถอะ ซากโบราณมหาจักรพรรดิอันตรายยิ่ง ดูแล พลังวิญญาณของเจ้าให้ดี”
เจียงผิงอันมองไปไกล “ขอข้าชมทิวทัศน์ต่ออีกหน่อยนะ”
หนิงโหยวแย้มยิ้ม ไม่พูดอะไร แล้วหันกายจากจร
ทว่า เจียงผิงอันยังสัมผัสได้ว่ามีจิตสัมผัสวนเวียนอยู่รอบกาย
