ด้วยมีความอยากรู้อยากเห็นดังกล่าวเป็นแรงขับเคลื่อน ต้วนหลิงเทียนจึงพาลูกน้อยภรรยาและพี่ภรรยาตระเวนไปทั่วทวีปเมฆาล่อง
หลังผ่านไประยะหนึ่ง เรียกว่าต้วนหลิงเทียนแทบจะขุดพื้นทวีปเมฆาล่องลึกไป 3 ฉื่อก็ว่าได้ ไม่มีปีศาจตนใดหลงเหลืออยู่ในสายตาเขาอีกเลย!
ระหว่างกวาดล้างอำมหิต พรสวรรค์รากวิญญาณก็มีความคืบหน้าให้เห็น
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนช่องว่างระหว่างรากวิญญาณสีม่วงเข้มกับรากวิญญาณระดับถัดไปมันช่างกว้างใหญ่ไพศาลซะเหลือเกิน ยังเป็นช่องว่างที่มากมายอย่างเหลือเชื่อ!
เรียกว่าแม้ต้วนหลิงเทียนจะเข่นฆ่าปีศาจทั่วทั้งทวีปเมฆาล่อง กลืนกินพรสวรรค์เหล่าปีศาจมาไม่รู้กี่ร้อยพัน แต่ก็ยังไม่ใกล้เคียงกับการยกระดับอีกครั้งเลย
‘หากจะมองภาพใหญ่อย่างภูมิภาคเบื้องล่างแล้ว ทวีปเมฆาล่องก็เล็กกระจ้อยเกินไป…นอกจากนี้ปีศาจที่อยู่ที่นี่ก็แค่พวกปลาซิวปลาสร้อยเท่านั้น ถึงแม้จะมีจำนวนมากมาย แต่พรสวรรค์รากวิญญาณของพวกมันแต่ละตัวก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดินเกินไป…’
แน่นอนว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น แต่ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ถึงช่องว่างที่เขาต้องก้าวข้ามได้ชัดเจน ว่ามันมหาศาลเพียงไหน
ห่างกันราวฟ้ากับดิน!
“ดูเหมือนพวกท่านพ่อกับท่านแม่และเสี่ยวเฟยเอ่อจะไม่ได้ย้อนกลับมาทวีปเมฆาล่องจริงๆ…”
ในขณะกวาดล้างปีศาจไปทั่วทวีปเมฆาล่อง ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ลืมมองหาครอบครัวคนสนิท อนิจจาแต่เขาไม่พบร่องรอยใดๆ หรือเบาะแสอะไรให้เห็นเลย
