ตอนที่ 2,242 : สหายเพียงคนเดียว
กระบวนการวาดอาคม โลหิตกลืนวิญญาณถวายชีพ นั้นไม่ได้ใช้เวลานานนัก ยังผ่านไปเพียงแค่ 2-3 ลมหายใจเท่านั้น
อยางไรก็ตามในช่วงเวลา 2-3 ลมหายใจนี้ ไม่ว่าจะเป็นตัวตู้กูเองหรือตัวต้วนหรูเฟิง ก็รู้สึกเสมือนมันผ่านพ้นไปนานแสนนาน
ต้วนหรูเฟิงรู้สึกว่ามันยาวนาน เพราะเห็นตู้กูต้องทนทุกข์ทรมานอย่างสาหัสเพื่อมัน
ด้านตู้กูที่รู้สึกเสมือนยาวนานก็เพราะ ในกระบวนการมันต้องพบพานกับความเจ็บปวดจากการถูกกลืนกินวิญญาณ! ความเจ็บปวดเสมือนมดนับหมื่นพันกัดกินวิญญาณไปทีละนิดนั่น ทำให้กำลังใจของมันแทบล่มสลายครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายก็เพราะจิตอันแน่วแน่จึงทำให้มันฝืนทนมาได้
ในกระบวนการที่เจ็บปวดจนรู้สึกอยู่ไม่สู้ตายนั้น แค่พริบตาเดียวก็เสมือนผันผ่านไปเป็นปี!
หลังผ่านพ้นกระบวนการที่ทำให้ทุกข์ทรมานถึงขั้นอยู่ไม่สู้ตาย ตู้กูที่ตอนนี้กลิ่นอายพลังชีวิตริบหรี่เต็มที ในที่สุดก็วาดอาคมโลหิตกลืนวิญญาณถสายชีพได้สำเร็จ!
“เปิด!”
หลังตะโกนออกด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง วงอาคมโลหิตกลืนวิญญาณถวายชีพสีแดงฉาน ที่ตู้กูทุกข์ทรมาณวาดขึ้นมา ก็เริ่มบังเกิดความเปลี่ยนแปลง แสงสีเลือดเริ่มส่องสว่างออกมาอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ
ทันใดนั้นเหนือขึ้นไปจากวงอาคม ท่ามกลางแสงสีโลหิต ปรากฏบางสิ่งคล้าย ‘ประตู’ ที่มีสีแดงฉานปานจะก่อสร้างขึ้นมาจากเลือดผุดขึ้นในอากาศว่างเปล่า จากนั้นมันก็ค่อยๆเปิดอ้าออก
