ลูกผู้ชายใช่ไร้น้ำตา เพียงแค่หากไม่ถึงที่สุดแล้วจริงๆไหนเลยจะร่ำไห้เช่นนี้…
ก่อนที่เผ่าพันธุ์ปีศาจจะบุกเข้ามาในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าภูมิภาคเบื้องล่าง ตู้กูไม่เคยคิดจะเป็นสหายกับต้วนหรูเฟิง แล้วไหนเลยต้วนหรูเฟิงจะคิดเป็นสหายกับมันได้?
ทว่าตอนนี้สหายผู้นี้…เพื่อปูทางให้มันมีชีวิตรอด กลับไม่ลังเลที่จะผลาญชีวิตทั้งวิญญาณของตัว ยังทานทนรับความเจ็บปวดจากวิญญาณถูกกลืนกินเอาไว้…
ความเจ็บปวดนั่น ไม่ใช่อะไรที่คนจะทนได้!
อย่างไรก็ตามเพียงเพื่อมันแล้ว ตู้กูยอมทนรับเอาไว้!
ซู่มมม!!
ได้ยินเสียงแหวกอากาศหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง เป็นบางสิ่งกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และเจียนจะตามมาทัน!
เมื่อเห็นประตูที่เกิดจากวงอาคมโลหิตเริ่มอ่อนจางลงคล้ายกำลังจะหายไปในความว่างเปล่า ต้วนหรูเฟิงก็ไร้ซึ่งความลังเลใดๆ ควบคุมหุ่นเชิดเซียนปีศาจใต้เท้าให้พาร่างทะยานเข้าสู่ประตูดังกล่าวทันที
ต้วนหรูเฟิงยังคิดเก็บแหวนพื้นที่ตู้กูกลับมาเพื่อไม่ให้เสียของไปเปล่าๆ อนิจจาเวลาไม่พอให้มันกระทำเช่นนั้น
และเมื่อต้วนหรูเฟิงหายลับไปในประตู วงอาคมโลหิตเบื้องล่างก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว
ซุ่มมม!!
ผู้ที่ไล่ตามมาหรือก็คือจ้าววังวิญญาณอสุรานั้น ทันทีที่มาถึง ประตูมิติที่ถูกเปิดออกด้วยอาคมโลหิตกลืนวิญญาณถวายชีพท่ามกลางความว่างเปล่าก็เลือนหายไปพอดี
