“วังเซียนสัญจร? หากกมิใช่เพราะตอนนี้สถานะเจ้าในวังเซียนสัญจรมันตกอับไปแล้วพวกเราคงไม่คิดร่วมมือกันจัดการเจ้าหรอก! หากจะโทษก็โทษที่เจ้ามันกลายเป็นตัวไร้ค่าไปแล้วเถอะ ที่สำคัญวังเซียนสัญจรของพวกเจ้ามันก็แค่พวกกาฝาก! ไร้สายเลือดปีศาจแต่ยังกล้าอ้างตัวว่าเป็นเผ่าปีศาจ เหลวไหลสิ้นดี!!”
…
หลังปีศาจตนหนึ่งตะคอกกล่าวเสียงเหี้ยม ไอมารของเหล่าปีศาจที่ปิดล้อมหวงฉี่หลิงอยู่ก็เริ่มลุกโชนขึ้นมาดั่งเพลิงทมิฬ
สีหน้าหวงฉี่หลิงเปลี่ยนไปอย่างหนัก หากแต่มันก็ไม่คิดงอมืองอเท้ารอความตาย ปะทุพลังชั่วชีวิตโจนทะยานเปิดฉากสู้ทันที!
อนิจจาแม้พลังฝึกปรือของมันจะไม่ใช่ชั่ว แต่ก็ยากจะรับมือเหล่าปีศาจที่กลุ้มรุมเข้ามาทุกทาง สุดท้ายก็ตกเป็นรอง จนในที่สุดก็พลาดท่าเสียที
‘บัดซบ! ข้าหวงฉี่หลิงต้องมาจบแค่นี้หรือ!’
ในใจหวงฉี่หลิงได้แต่ตะโกนก้องด้วยความไม่ยินยอม
ทว่าในขณะที่หวงฉี่หลิงกำลังจะถูกเหล่าปีศาจที่ปิดล้อมปิดฉากออกกระบวนสังหารนั้นเอง…
“ฮึ่ม!!”
เสียงแค่นสบถด้วยความเย็นชาหนึ่งพลันดังขึ้น พาลให้เหล่าปีศาจทั้งหลายตกใจไม่น้อย
ฟั่ฟฟฟ!
ในเวลาเดียวกันกับที่หวงฉี่หลิงและเผ่าปีศาจที่ปิดล้อมเตรียมสังหารมันกำลังตกใจอยู่นั้น เสียงกระบี่แหวกอากาศฉับไวพลันแว่วดังขึ้นเข้าหู…
วินาทีต่อมาหวงฉี่หลิงก็ได้แต่ชมมองเรื่องราวด้วยความประหลาดใจ
