ตอนที่ 2,230 : ร้อยปีในห้วงคิดเดียว…
“ถ้ำกาลเวลายังถือเป็นมรดกที่มีค่าสูงที่สุดที่ตัวข้าเหลือทิ้งไว้ ส่วนมรดกกับสมบัติอย่างอื่นก็มิได้มีอันใดมากมายนัก เพราะข้าใช้ส่วนใหญ่ไปกับการค้นคว้าหมดสิ้นแล้ว ในถ้ำแห่งอื่นที่พอมีค่าก็เหลือเพียงหินเซียนกับศาสตราพันอาคมเซียนเท่านั้น…”
เสียงชราให้ความรู้สึกโบราณยังดังออกมาอย่างต่อเนื่อง บอกต้วนหลิงเทียนกับหวงเหวินจิ้งให้รู้
ว่าถ้ำกาลเวลาแห่งนี้เป็นดั่งสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดภายในมรดกสถานแห่งนี้
ทันใดนั้นสายตาต้วนหลิงเทียนก็หันไปจับจ้องมองยังที่หนึ่งเบื้องหน้าไม่ไกล
ตรงนั้นปรากฏแท่นศิลาดั่งเตียงตั่งขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่
รอบแท่นศิลาดังกล่าวปรากฏอักขระโบราณมากมายสลักเอาไว้ ยังมีลวดลายประหลาดๆที่เขาเองก็ไม่อาจทำความเข้าใจได้วาดโยงไว้ดั่งวงจร เชื่อมต่ออักขระตัวแล้วตัวเล่า กลิ่นอายที่แผ่ออกจากลวดลายอักขระเหล่านี้ช่างโบราณนัก เห็นได้ชัดว่ามันดำรงอยู่ข้ามกาลเวลามาเนิ่นนานมากแล้ว…
นั่งลงบนแท่นศิลานั่น อาศัยเพียงห้วงคิดเดียวเปิดใช้งานถ้ำกาลเวลา?
ยิ่งไปกว่านั้นจากที่อาวุโสเจ้าของมรดกสถานกล่าว
ตราบใดที่ใช้หนึ่งห้วงคิดเปิดใช้งานถ้ำกาลเวลาเพื่อทำความเข้าใจเวทย์พลัง มีโอกาสที่จะแตกฉานบรรลุความเข้าใจถึงขั้นตอนไร้ตำหนิ…เวลาอาจไหลผ่านไป 10 ปี กระทั่งหลาย 10 ปี!
