‘แต่หวังว่าข้าจะได้รับเวลามากพอตีความเวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกินให้บรรลุขั้นตอนไร้ตำหนิได้…ถึงตอนนั้นไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งข้าจะยกระดับ ยังสามารถยกระดับพรสวรรค์รากวิญญาณให้ท่านพ่อกับท่านแม่ รวมถึงเสี่ยวเฟยเอ๋อได้ด้วย!’
แม้ว่าการยกระดับพรสวรรค์รากวิญญาณ ต้วนหลิงเทียนจำต้องกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณจากคนอื่นก็ตามที…
ทว่าเรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนไม่รู้สึกกดดันอะไรเลย
เพราะสุดท้ายแล้วตอนนี้ภูมิภาคเบื้องล่างของดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าก็ถูกเผ่าพันธุ์ปีศาจยึดครอง!หากเขาต้องการกลืนพรสวรรค์รากวิญญาณ ก็มีพวกปีศาจให้เขาจัดการเยอะแยะ!!
การฆ่าปีศาจชั่วร้ายแบบนี้ ในใจเขาไม่รู้สึกผิดอะไรทั้งสิ้น!
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนขึ้นไปนั่งบ่นแท่นศิลาแล้ว หวงเหวินจิ้งก็ยืนนิ่งรอคอยอย่างเงียบงัน หากแต่นางได้แผ่สำนึกเทวะออกไปตามทางที่มาสุดกำลัง เพื่อตรวจจับความเคลื่อนไหว ราวกับจะไม่ปล่อยให้อะไรคลาดสายตานางไปเด็ดขาด!
ขณะเดียวกัน ทางต้วนหลิงเทียนก็เริ่มแผ่สำนึกเทวะออกไปโดยรอบเพื่อดูว่าจะเปิดใช้ถ้ำกาลเวลาต้องทำอย่างไรกันแน่
และหลังต้วนหลิงเทียนแผ่สำนึกเทวะออกไปไม่ทันไรเขาก็เข้าใจได้ทันที
ตอนนี้เขาไม่ใช่แค่ขึ้นมานั่งในแท่นศิลาเฉยๆเท่านั้น
รอบๆแท่นบูชายังมีอาคมมากมายจารึกสลักเอาไว้
อาคมเหล่านี้ตอนแรกก็ไม่คล้ายเริ่มต้นทำงานแต่อย่างไร
แต่หากสังเกตใหดีจะพบว่า
