ตอนที่ 2,229 : ถ้ำกาลเวลา
“โฮ่วววววส์!!”
“ฮู่มมมมม!!”
……
เหล่าอสูรกายแต่ละตัวนั้นมีพลังอำนาจมิใช่ชั่ว แถมจำนวนพวกมันยังมากมายมหาศาลเกินกว่าจะนับไหว! แต่ละตัวยังลงมือดุร้ายอำมหิต กรูกันเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราดราวกับหากฆ่าหวงเหวินจิ้งไม่ได้พวกมันจะไม่เลิกรา!!
ช่วงแรกๆหวงเหวินจิ้งยังพอต้านทานรับมือได้ไหว…
ทว่าหลังเข่นฆ่าสังหารอสูรกายร้ายไปเป็นเบือ พวกมันยังคงถาโถมเข้ามาไม่รู้เบื่อไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด นางก็เริ่มรับมือได้ลำบากเต็มที!
สุดท้ายพลังสภาวะทั่วร่างก็เริ่มอ่อนโทรมลง
ปงงงง!!
เสียงหนึ่งลั่นดังสนั่นขึ้น เป็นหวงเหวินจิ้งพลาดท่าถูกอสูรกายตัวเขื่องลอบเข้าด้านหลังอย่างเงียบงันก่อนที่มันจะใช้กรงเล็บแหลมคมตะปบเข้ากลางหลังนางอย่างจัง ซัดนางปลิดปลิวไปกระแทกกำแพงถ้ำอย่างแรง!
กำแพงถ้ำสั่นสะเทือน ยังบังเกิดรอยแตกร้าวแผ่ขยายออกไปดั่งใยแมงมุม โลหิตกระอักออกปากหวงเหวินจิ้งคำใหญ่
อนิจจาอสูรกายร้ายฝูงใหญ่ไม่คิดปราณีรีรอ พวกมันไหนเลยจะรู้จักคำรักถนอมบุปผา! เมื่อเห็นหวงเหวินจิ้งพลาดท่าถูกซัดจนร่างจมผนัง ต่างก็เร่งโจนทะยานเข้ามาหมายกระชากฉีกร่างในสายตาให้แหลก!
ต่อให้หวงเหวินจิ้งไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร หากแต่ในใจยังอดไม่ได้ที่จะกดดันอย่างหนักเมื่อต้องทนรับมืออสูรกายร้ายที่หลั่งไหลมาราวกับไม่มีที่สิ้นสุดแบบนี้!
นับประสาอะไรกับตอนนี้ที่นางได้รับบาดเจ็บ!
