“เหอะๆ ข้าแนะนำว่าเจ้าอย่าเข้าไปทำให้ตัวเองเป็นตัวตลกเสียดีกว่า เดี๋ยวจักทำวังเซียนสัญจรของพวกเราขายขี้หน้าผู้อื่นเขา!”
สิ้นเสียงหัวเราะเยาะไม่นาน ก็ปรากฏวาจาเย้ยหยันดังขึ้น เป็นกลุ่มคนที่แต่งกายหรูหราไม่ต่างจากหวงฉี่หลิงสักเท่าไหร่
พริบตาพวกมันก็เหินร่างมากบังขวางต้วนหลิงเทียนกับหวงฉี่หลิงเอาไว้
ขณะเดียวกันพวกมันแต่ละคนก็มองจ้องไปยังหวงฉี่หลิงไม่วางตา
ที่สำคัญคือสายตาของพวกมันแต่ละคนล้วนเต็มไปด้วยความเย้ยเยาะดูแคลน!
เมื่อเห็นร่างทั้ง 3 สีหน้าของหวงฉี่หลิงเริ่มมืดลงทันใด ในแววตายังฉายแววโมโหระคนหวาดกลัวให้เห็น
“พวกมันเป็นใคร?”
ต้วนหลิงเทียนรู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างมากที่อยู่ๆก็ถูกคนอื่นขวางทางเอาไว้อย่างไร้เหตุผลแบบนี้ หากแต่เขายังไม่ลงมืออะไร เพียงส่งเสียงกล่าวถามหวงฉี่หลิงก่อน
“พวกมันเองก็เป็นคนของวังเซียนสัญจรเหมือนกันกับข้า…ฯลฯ”
เมื่อหวงฉี่หลิงส่งเสียงอธิบายตัวตนของคนทั้ง 3เบื้องหน้า ต้วนหลิงเทียนก็ได้รู้ว่าพวกมันแต่ละคนสำคัญอย่างไร
ทั้ง 3 ที่อยู่เบื้องหน้านั้น จัดเป็นชนชั้นนายน้อยเสเพล เป็นพวกลูกหลานของคนมีอำนาจสูง วันๆได้แต่หยอกล้อล่อลวงอิสตรีที่ไม่มีภูมิหลัง ทั้งชมชอบข่มเหงรังแกผู้ที่มีพลังฝึกปรืออ่อนด้อยกว่าอยู่เป็นนิจ
