“น้องหลิงเทียนท่านมาเข้าร่วมวังเซียนสัญจรของพวกกเราเถอะ…ตราบใดที่มีสายเลือดมนุษย์บริสุทธิ์แบบเจ้า วังเซียนสัญจรของพวกพวกเรายินดีอ้าแขนต้อนรับทั้งสิ้น สวัสดิการอันใดก็ดี แถมหลังจากนี้เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆด้วยความหวาดกลัวอีกต่อไป…”
หวงฉี่หลิงยิ้มกล่าวกับต้วนหลิงเทียน “หากถามข้า ข้าบอกเลยว่าเจ้าสมควรเข้าร่วมวังเซียนสัญจรของพวกเราอย่างยิ่ง! เพราะเจ้ามีแต่ได้กับได้ไม่มีเสียอันใด…แต่แน่นอนว่าพวกเราก็ไม่บังคับฝืนใจผู้ใด ทั้งหมดสุดแล้วแต่น้องหลิงเทียนเจ้าจะตัดสินใจ”
“อ่า ข้าจะลองเก็บเอาไปคิดดู…”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า ค่อยกล่าวเปลี่ยนเรื่องออกมาว่า “ว่าแต่ท่านรู้ใช่หรือไม่ว่ามรดกสถานของปรมาจารย์จารึกเซียนตั้งอยู่ที่ไหน พวกเราเร่งเดินทางกันหน่อยดีหรือไม่ จะได้ไม่พลาดโอกาส…”
“จริงสิ! ให้ตายเถอะ! นี่ถ้าน้องหลิงเทียนไม่เตือน ข้ากลับเลอะเลือนหลงลืมไปแล้วจริงๆ…ข้ารู้ว่ามันอยู่ที่ไหน เช่นนั้นพวกเราเร่งเดินทางกันหน่อยเถอะ!”
หวงฉี่หลิงกล่าวจบคำก็เร่งความเร็วขึ้นทันที ตอนแรกมันก็เดินทางด้วยความเร็วสูงกว่านี้ แต่เพราะเห็นต้วนหลิงเทียนเหาะช้าๆตามหลังปีศาจกลุ่มหนึ่งที่พลังฝึกปรือไม่สูง จึงชะลอความเร็วลงเพื่อสนทนา
ตอนแรกความเร็วที่มันเร่งขึ้นก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก ด้วยกลัวว่าต้วนหลิงเทียนจะตามไม่ทัน
แต่พอพบว่าต้วนหลิงเทียนสามารถติดตามมันมาได้อย่างง่ายดาย มันก็เพิ่มความเร็วขึ้น
