ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะเงี่ยหูฟังบทสนทนาทันที เมื่อได้ยินปีศาจกล่าวถึง ตำหนักเมฆาคราม ออกมา
กระทั่งเค่อเอ๋อและก่านหรูเยี่ยนที่พอได้ยิน ก็เริ่มตั้งหน้าตั้งตาฟังเช่นกัน
ก่านหรูเยี่ยนยกมือนิ้วชี้ขึ้นมาจ่อไว้ที่ปากแล้วทำตาดุใส่ซือหลิงรอบหนึ่ง ซือหลิงก็รู้เรื่องดีว่าตอนนี้ควรทำตัวอย่างไร นางจึงเงียบไปแล้วอยู่นิ่งๆไม่ซุกซน หันไปเขี่ยกระดูกในจานตรงหน้าเล่น…
ต้วนหลิงเทียนที่ตั้งใจฟังค่อยๆได้รับทราบเรื่องราวที่มีประโยชน์จากปีศาจกลุ่มนั้นไม่น้อย
“ตอนที่เผ่าพันธุ์ปีศาจเข่นฆ่าบุกมาหมายชิงพื้นที่แถวนี้…คนตำหนักเมฆาครามกลับหนีรอดไปได้โดยไม่มีใครตาย?”
หลังได้ทราบข้อมูลสำคัญเรื่องนี้ไม่ว่าจะต้วนหลิงเทียนหรือเค่อเอ๋อ ก็อดไม่ได้ที่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ไม่มีคนตำหนักเมฆาครามตาย นั่นหมายความว่าครอบครัวทั้งสหายของเขาทั้งหมดยังมีชีวิตอยู่!
ตอนนี้ใจที่ถูกถ่วงรั้งไว้ด้วยความกังวลของต้วนหลิงเทียน ก็คล้ายได้ปลดเปลื้องพันธนาการ กลายเป็นโล่งอกทั้งแช่มชื่นอย่างถึงที่สุด
‘หืม? ทัพหน้าของเผ่าพันธุ์ปีศาจมนุษย์…ถึงกับถูกคนตำหนักเมฆาครามฆ่าล้างไปกว่าครึ่ง?’
ทันทีที่ได้ยินเรื่องนี้ ไม่ใช่แค่ต้วนหลิงเทียน แต่เค่อเอ๋อ กระทั่งก่านหรูเยี่ยนก็ถึงกับหันมามองสบตากันด้วยความตกตะลึง
