‘ตำหนักเมฆาครามของท่านพ่อ…ถึงกับสังหารทัพหน้าของเผ่าพันธุ์ปีศาจมนุษย์ไปกว่าครึ่ง ที่สำคัญหากไม่ใช่เพราะกำลังเสริมของเผ่าพันธุ์ปีศาจมนุษย์ยกทัพมาหนุนเสริมได้ทันเวลา เกรงว่าทัพหน้าที่บุกมาอาจจะถูกฆ่าล้างหมดสิ้น?’
ต้วนหลิงเทียนสับสนไปหมด
ตำหนักเมฆาครามของเขา มีกำลังรบอันเข้มแข็งถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!?
แนวหน้าของกองทัพเผ่าพันธุ์ปีศาจมนุษย์แม้จะไร้ยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยน แต่ยอดฝีมือด่านพลังสูงๆก็สมควรมีไม่ใช่น้อย!
แต่ถึงขนาดนั้นตำหนักเมฆาครามของเขายังรอดพ้นหายนะการทำลายล้าง หลบหนีไปได้อย่างปลอดภัยไร้คนตาย…!
เรื่องนี้ทำให้ต้วนหลิงเทียนตะลึงทั้งสับสนอยู่นานยากจะคืนสติ
“พี่เทียน…ตำหนักเมฆาครามของท่าน ทรงพลังถึงขั้นนี้เชียวหรือ?”
เค่อเอ๋อยังอดไม่ได้ที่จะกล่าวถามออกมา
เค่อเอ๋อในตอนนี้ไม่ใช่เค่อเอ๋อที่ไม่ประสาในกาลก่อนแล้ว
ตั้งแต่ได้ไปอยู่ในภูมิภาคเบื้องบน ขอบเขตความรู้ความเข้าใจของเค่อเอ๋อก็ได้เปิดกว้าง แน่นอนว่านางย่อมรู้ความหมายถึงเรื่องที่ตำหนักเมฆาครามสามารถหลบหนีไปได้อย่างปลอดภัยดี…กระทั่งยังมีพลังกวาดล้างทัพหน้าของพวกปีศาจไปกว่าครึ่ง!!
“เรื่องแบบนี้…เป็นไปได้ยังไงกัน!”
ก่านหรูเยี่ยนโพล่งออกมาตรงๆ นางคิดไม่ออกจริงๆว่าไฉนตำหนักเมฆาครามถึงทรงพลังได้ขนาดนั้น
“ข้า…ข้าก็ไม่รู้…”
ได้ยินคำถามของเค่อเอ๋อ ต้วนหลิงเทียนพลันดึงสติกลับคืน ส่ายหน้าตอบคำอย่างสับสน
