แต่ทว่าพลังฝึกปรือของปีศาจเบื้องหน้า จากกลิ่นอายพลังที่เขาสัมผัสได้ แม้ไม่ต้องใช้เนตรเทวะตรวจสอบเขาก็บอกได้ทันทีว่ามันเป็นเซียนสวรรค์ 1 เปลี่ยน!
“จริงสิ..เกือบลืมไปว่ามันเป็นปีศาจ พวกมันไม่ได้ดูดซับพลังวิญญาณฟ้าดินเพื่อบ่มเพาะพลังอย่างเดียว แต่ยังอาศัยการดูดกลืนแก่นแท้ ปราณโลหิตและพลังชีวิตของผู้อื่นเพื่อบ่มเพาะพลังเป็นหลัก หากมีเหยื่อมากพอ…ย่อมสามารถยกระดับพลังได้ในเวลาอันสั้น!”
ครู่ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็นึกขึ้นได้ และไม่แปลกใจอะไรอีก
อย่างไรก็ตามแม้จะเข้าใจ หากแต่แววตาของเขากลับทอประกายเยียบเย็นทั้งแหลมคมนัก ให้ความรู้สึกดั่งมีดดาบคมกล้าก็ไม่ปาน!
ปฐมเวทย์กลืนกิน!
หลังกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณของปีศาจตนนี้แล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้หยุดมือ เขายังประคองเวทย์พลังปฐมเวทย์กลืนกินต่อ
ทว่าคราวนี้เป็นการลงมือเพื่อกระทำตามสิ่งที่คิดไว้
ด้วยความเชี่ยวชาญในการใช้ปฐมเวทย์กลืนกิน ต้วนหลิงเทียนสามารถระบุสิ่งที่เขาต้องการดูดกลืนได้ง่ายดาย ไม่ยุ่งกับพลังชีวิตที่กำลังสลายหรือแก่นแท้อะไรมัน เพียงมุ่งเน้นไปยังปราณมารที่เริ่มสลายตัวในร่างของมัน!
แม้ปราณมารที่เขาต้องการกำลังสลายหายไปอย่างช้าๆเพราะเจ้าตัวตกตาย แต่ก็ยังคงเหลืออยู่อีกมาก
เช่นนั้นต้วนหลิงเทียนจึงต้องใช้เวลาดูดกลืนอยู่พักหนึ่ง
อย่างไรก็ตามเวลาพักกหนึ่งที่ว่าก็ไม่ได้เนิ่นนานอะไร พอๆกันกับเวลาที่เขาใช้ในการดูดกลืนพรสวรรค์รากวิญญาณ!
