เรียกว่าแม้จะเป็นพักหนึ่งในความคิดต้วนหลิงเทียน แต่สำหรับคนภายนอก ก็ยังพึ่งผ่านไปเพียงลมหายใจเดียวเท่านั้น!
“เอาล่ะ…ต่อไปก็เป็นขั้นตอนสำคัญที่สุด…”
หลังใช้ปฐฐมเวทย์กลืนกินดูดกลืนปราณมารอย่างเชี่ยวชาญ เรียกว่าต้วนหลิงเทียนสามารถสกัดปราณมารอันบริสุทธิ์ออกมาจากร่างปีศาจก็ว่าได้ และตอนนี้เขาเริ่มโคจรปราณมารบริสุทธิ์ที่สกัดมาให้มันแรพ่กระจายไปทั่วร่างกาย!
แน่นอนว่าตอนแรกที่เริ่มแพร่กระจายปราณมารไปทั่วกาย พลังเซียนสุริยันต้นกำเนิดย่อมไม่ย่อมให้พวกมันลุกล้ำพื้นที่! เปล่งพลังอำนาจทำลายล้างบดขยี้ปราณมารดังกล่าวทันที!!
สุดท้ายต้วนหลิงเทียนทำได้เพียงใช้การควบคุมอย่างแยบคาย เพียงแพร่ปราณมารไปฉาบคลุมผิวหนังเท่านั้น ไม่ให้มันไปข้องแวะเกี่ยวกับช่องทางเดินพลังทั้งชีพจรเซียนทั้งหลาย ไม่งั้นปราณมารที่อุตส่าห์สกัดมาคงถูกทำลายหายเกลี้ยง…
‘ได้การล่ะ…ลองทั่วร่างฉาบไว้ด้วยปราณมารแบบนี้ ต่อให้เป็นยอดฝีมือเผ่าพันธุ์ปีศาจที่พลังฝึกปรือสูงส่งแผ่สำนึกเทวะมาตรวจสอบ พวกมันก็คงต้องหลงคิดว่าข้าเป็นปีศาจเหมือนๆกันแน่นอน!’
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างพึงใจ เพราะเขารู้ดีว่าแผนการปลอมตัวเป็นปีศาจได้สำเร็จลุล่วงแล้ว!
‘อย่างไรเสียปราณมารนี่แต่เดิมก็ไม่ได้เป็นของข้า แม้จะพยายามรั้งไว้แต่พวกมันก็ยังคงสลายหายไปอยู่ตลอดเวลา…จากปริมาณปราณเท่านี้เกรงว่าไม่เกิน 1 เดือนคงหายไปจนหมด…’
