ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับ ค่อยกล่าวเสริมว่า “ทั้งหมดที่เห็นอยู่ข้างหน้าตอนนี้ ไม่ว่าหน้าไหนข้าล้วนสัมผัสได้ถึงปราณมารเข้มข้นบริสุทธิ์ทั้งนั้น…และปราณมารระดับนั้น ไม่ใช่อะไรที่มนุษย์อย่างเราๆจะเพาะสร้างขึ้นมาได้ในเวลาสั้นๆแค่ 3 ปีแน่!”
“พี่เทียน…พวกเราไม่มีปราณมารอย่างเช่นพวกมัน…หากพวกเราเข้าเมืองไปแบบนี้พวกมันจะรู้ตัวหรือไม่?”
ทันใดนั้นเองเค่อเอ๋อก็กล่าวทักออกมาเสียงหนัก
และวาจานี้ก็เป็นการย้ำเตือนต้วนหลิงเทียนอย่างดี “ก็ถ้ามีคนตั้งใจตรวจสอบพวกเราได้จริงๆ ฐานะพวกเราได้ถูกเปิดเผยทันทีแน่…ที่ตอนนี้พวกมันไม่มีใครเอะใจอะไร เพราะที่เหินผ่านไปมาบริเวณหน้าเมืองตรงนี้ อย่างดีก็มีแค่เซียนสวรรค์ 4 เปลี่ยนเท่านั้น พวกมันไม่อาจตรวจสอบพวกเราภายใต้สำนึกเทวะของข้าได้…”
“แต่ถ้าพวกเราเข้าไปในเมือง ไม่พ้นต้องเจอปีศาจที่มีระดับพลังฝึกปรือสูงกว่านี้แน่กระทั่งอาจจะสูงกว่าข้า ถึงตอนนั้นสำนึกเทวะของข้าก็คงไม่อาจปิดกั้นพวกมันได้เลย พวกมันย่อมพบตัวตนของพวกเราจากสำนึกเทวะได้ง่ายดาย…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกเสียงเรียบ
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน ก่านหรูเยี่ยนก็ชักหน้าเครียดทันที ใบหน้าแสนงามเต็มไปด้วยความเย็นชา บัดนี้ยังฉายชัดออกมาถึงความวิตกกังวล “ถ้างั้นตอนนี้พวกเราสมควรทำอย่างไรดี หากในเมืองมีปีศาจที่พลังึฝกปรือเหนือกว่าเจ้าจริง พวกเราเดินดุ่มๆเข้าไป ใยยังมิใช่รนหาที่ตาย?”
