บทที่ 161 เทพสังหารเจียงผิงอัน
“รัชทายาทแห่งต้าฉู่สิ้นแล้ว! เป็ นไปได้เช่นไรกัน!”
ข่าวนี้เป็ นเช่นอัสนีฟาดเลื่อนลั่นในโสตจูเหลียน ทาให้เขาผงะอึ้ง ไปชั่วขณะ
ร่างเทวะสุดขั้วหยาง หนึ่งในร่างเทวะอันแข็งแกร่งเหนือใครใน โลกหล้ากลับตกตาย!
จินเทา เจ้าเมืองจินซิงเบิกตากว้าง
เจียงผิงอันคว้าชัย?
มันเกิดอะไรขึ้น?
เจียงผิงอันท าได้อย่างไร?
เรื่องนี้น่าตกใจกว่าตัวตนขอบเขตจินตานเอาชนะวิญาณแรก ก าเนิดอีก
หลังตกใจ จินเทาก็เสสรวล “ฮ่า ๆ รัชทายาทแห่งต้าฉู่ตายไปแล้ว ต้าฉู่จะมีคุณสมบัติใดมาประชันเราต้าเซี่ย! พวกเจ้าโจรใจหมาจาก แคว้นหลิงไถ กรรมจะตามทันแล้ว!”
“กรรมตามทัน?”
จูเหลียนวางป้ ายหยก เงยหน้าถลึงตาใส่จินเทา “ต่อให้กรรมตาม ทัน วันนี้ข้าก็จะเหยียบเข้าเมืองจินซิงของเจ้า!”
ชายชราข้างกายจูเหลียนพลันทะยานสู่ฟ้ า ปลดปล่อยปราณ ออกมา
ปราณอันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมไปทั่วเมืองจินซิง
สีหน้าของจินเทา จินหลิน และเหล่าทหารแปรเปลี่ยนเฉียบพลัน
ยอดฝีมือขอบเขตแปรเทวะ!
ความสิ้นหวังเกาะกุมทุกดวงใจ
