ตอนที่ 2,207 : ปลายเกาทัณฑ์
‘น่าเสียดายที่พลังเซียนสุริยันต้นกำเนิดของข้าแทบเหือดแห้งหมดตัว ไม่มีทางไล่ตามวิญญาณของเกาฉ่วงได้แต่แรก…นอกจากกนี้ด้วยความที่พลังวิญญาณข้าก็แค่ขอบเขตเซียนสวรรค์ 6 เปลี่ยน ไม่อาจใช้อำนาจจิตเล่นงานมันได้…’
เห็นวิญญาณของเหาฉ่ววงหลบหนีไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะทอดถอนในใจ
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากฆ่าเหาฉ่วง แต่เขาไม่มีพลังจะฆ่ามัน!
ทันทีที่เหาฉ่วงใช้วิธีถอดจิตลี้ร่างอันเป็นความสามารถเฉพาะของเซียนสวรรค์ 8 เปลี่ยน แม้ความเร็วของวิญญาณจะไม่เท่าร่างต้น แต่ก็เทียบได้กับความเร็วของเซียนสวรรค์ 8 เปลี่ยนทั่วๆไป
‘แต่ฟังจากวาจาทิ้งท้ายของเจ้าเหาฉ่วงนั่น…ดูเหมือนว่ามันเองจะแค้นลัทธารามทมิฬเหมือนกัน’
นึกถึงวาจากล่าวอาฆาคแค้นของเหาฉ่วงก่อนที่จะหลบหนีไป ลูกตาต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะทอประกายเรืองวูบขึ้นมา ‘แถมฟังๆไปแล้วมันน่าจะแค้นลัทธิอารามทมิฬมากกว่าลัทธิบูชาไฟ้วยซ้ำ’
พอนึกดูต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจได้ เพราะที่เหาฉ่วงมาที่นี่วันนี้เป็นเพราะมันยอมรับคำเชิญของลัทธิอารามทมิฬ
อย่างไรก็ตามเป็นเพราะคำเชิญนี้ของลัทธิอารามทมิฬทำให้มันต้องกลายเป็นดวงวิญญาณเร่ร่อน ละทิ้งร่างกายหนีตายไปแบบนั้น…
