ตอนนี้พอมาได้ยินคำกล่าวเสียดสีของต้วนหลิงเทียน
พวกมันก็ตระหนักได้ทันทีว่า…
ต้วนหลิงเทียนจงใจทำแบบนี้!
ต้วนหลิงเทียนจงใจไม่ทำลายวิญญาณเหาฉ่วง และคิดให้เหาฉ่วงย้อนกลับมาแว้งกัดลัทธารามทมิฬภายหลังเมื่อฟื้นฟูตัวเองได้แล้ว!
ยืมมีดฆ่าคน!
สำหรับเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวอ้างว่าไม่อยากฆ่าเพราะเสียดายยอดฝีมือมนุษย์นั้น ให้ตายพวกมันก็ไม่เชื่อ…
หากคิดว่าเผ่าพันธุ์ปีศาจที่แข็งแกร่งกำลังจะบุกขึ้นมาจริง ไฉนไม่ปล่อยคนไปดีๆ ไปฆ่าร่างผู้อื่นทำอะไร? แล้วไฉนต้องฆ่าเซี่ยคังฉวินล้างแค้นส่วนตัวแต่แรกด้วย?
“ผู้พิทักษ์หลิงเทียน…”
ได้ยินคำที่ต้วนหลิงเทียนหันไปพูดกับคนของลัทธิอารามทมิฬ เหล่าคนของลัทธิบูชาไฟหลายคนอดไม่ได้ที่จะยิ้มร่าขึ้นมา
พวกมันก็เข้าใจเหมือนๆกันกับคนลัทธิอารามทมิฬ
พวกมันรู้สึกว่าที่ต้วนหลิงเทียนจงใจไม่ฆ่าเหาฉ่วง เพื่อให้เหาฉ่วงหาโอกาสล้างแค้นลัทธิอารามทมิฬในวันหน้า!
“อย่างไรเสียวาจาที่มันทิ้งท้ายก่อนหนี…ฟังแล้วไม่เพียงอาฆาตลัทธิอารามทมิฬ แต่ยังอาฆาตแค้นลัทธิบูชาไฟของพวกเราด้วย…”
ทว่ารองจ้าวลัทธิบูชาไฟทั้ง 2 รู้สึกไม่ค่อยสบายใจขึ้นมา ได้แต่ส่งเสียงผ่านพลังหารือกันเอง “ผู้พิทักษ์หลิงเทียนทำเช่นนี้ออกจะประมาทไปอยู่บ้าง…ต่อไปวันหน้ายามเมื่อเหาฉ่วงหวนกลับมาล้างแค้น ไม่เพียงแต่มันจะลงมือกับลัทธิอารามทมิฬ ยังจะลามมาลงมือกับลัทธิบูชาไฟพวกกเราด้วย…”
