“ไม่ผิดแน่…เป็นพลองธัมมะนั่น! ในแง่ของพลังโจมตีแม้จะโดดเด่นสู้ยอดศาสตราเซียนอย่างกระบี่ไร้ลักษณ์ หรือยอดศาสตราเซียนประเภทจู่โจมชิ้นอื่นๆไม่ได้ แต่ก็นับว่าเหนือล้ำกว่าศาสตราพันอาคมเซียนไม่น้อย! นอกจากนี้ยังพลิกแพลงใช้ป้องกันตัวได้ แถมพลังป้องกันของมันยังจัดว่าแข็งแกร่งไม่ใช่ชั่ว!!”
“ข้าไม่คิดเลยว่าพลองธัมมะนั่นจะตกอยู่ในมือเหาฉ่วงผู้นี้…”
“จบกัน! จบสิ้นกันแล้ว!! เดิมทีผู้พิทักษ์หลิงเทียนยังพอมีโอกาสชนะอยู่บ้าง แต่ตอนนี้พอเหาฉ่วงนำยอดศาสตราเซียนอย่างพลองธัมมะนั่นออกมาสู้ ผลการรบก็ไม่ต้องสงสัยกันแล้ว!”
“ตัดสินกันในกระบวนท่าเดียว…ข้าไม่ทราบจริงๆว่าผู้พิทักษ์หลิงเทียนไปเอาความมั่นใจนี้มาจากที่ใด เหาฉ่วงนำพลองธัมมะออกมาแบบนี้ ข้ากลัวว่าต่อให้ผู้พิทักษ์หลิงเทียนพยายามสุดกำลัง ก็ยังมิอาจรับได้แม้แต่การโจมตีส่งๆของเหาฉ่วงด้วยซ้ำ!”
“ซ้ำร้ายในเมื่อผู้พิทักษ์หลิงเทียนเลือกจะตัดสินในกระบวนท่าเดียว…มีหรือเหาฉ่วงจะลงมือส่งๆอย่างขอไปที ไม่พ้นมันต้องฟาดออกมาเต็มกำลังแน่ คราวนี้แค่เอาชีวิตให้รอดผู้พิทักษ์หลิงเทียนยังยากกระทำ…”
…………
เหล่าอาวุโสเพลิงทองรวมถึงรองจ้าวหอคุมกฏทั้งหลายได้แต่ส่ายหน้าไปมาเบาๆ ทั้งหมดรู้สึกว่าคราวนี้ต้วนหลิงเทียนตายแน่
ไม่ใช่ว่าพวกมันยกย่องเขาดูเบาเรา แต่พวกมันไม่เหลือแม้แต่ความหวังอันใด…จึงทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมเท่านั้น!
“ตัดสินกันในกระบวนท่าเดียว…”
