กลุ่ม 7 คนเหินร่างตัดฟ้าเข้าสู่ภูมิภาคตะวันตกมาอย่างผ่าเผย พวกมันมุ่งหน้าไปยังลัทธิบูชาไฟโดยตรง และไม่นานพวกมันก็บรรลุถึงด้านนอกเขตของลัทธิบูชาไฟ
เมื่อมาถึงด้านนอกเขตลัทธิบูชาไฟแล้ว ชายชราที่เหินร่างนำทั้งหมดก็หยุดลง
“ลัทธิบูชาไฟ!”
ขณะมองไปยังเขตลัทธิบูชาไฟเบื้องหน้า สองตาผู้ชราก็ทอประกายเยียบเย็นหนึ่งขึ้น หลังจากนั้นค่อยกล่าวออกมาเสียงเย็นห้วนๆว่า “หล่างเชียนจินแห่งลัทธิอารามทมิฬ พร้อมด้วยจ้าวลัทธิอารามทมิฬ พญามังกรเสื้อม่วง จ้าวพยัคฆ์ขาว และรองจ้าวลัทธิอารามทมิฬอีก 2 คนมาขอคารวะทักทายผู้พิทักษ์ลัทธิบูชาไฟ ต้วนหลิงเทียน สักครา!”
ถึงแม้ว่าเสียงของชายชราฟังดูจะไม่ได้ดังมากมายอะไร หากแต่คล้ายแฝงเร้นไปด้วยพลังวิเศษสามารถกวาดไปทั่วลัทธิบูชาไฟ!
เรียกว่าในลัทธิบูชาไฟไม่ว่าจะเป็นผู้ใด อยู่ในแท่นบูชาจตุรลักษณ์ ในพื้นที่ทำเหมือง เขตรอบๆดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทั้งในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เอง ต่างได้ยินวาจาที่มันกล่าวชัดถ้อยชัดคำ!
“หล่างเชียนจิน…นามนี้ไฉนคุ้นหูข้านักนะ?”
ที่แท่นบูชานกไฟ ผู้อาวุโสหลายต่อหลายคนของแท่นบูชานกไฟได้แต่ขมวดคิ้วย่นเป็นปม ด้วยมันรู้สึกว่าเสมือนเคยได้ยินชื่อนี้มาจากที่ไหนสักแห่ง แต่ยังไม่อาจนึกได้ออก
