“เจ้ายังจะไม่คุ้นหูได้รึไง เจ้าไม่ได้ยินคำพูดต่อมาขอมันรึ?! มันบอกว่าจ้าวลัทธิอารามทมิฬ รวมถึงพญามังกรเสื้อม่วง และจ้าวพยัคฆ์ขาวก็มาด้วย! การที่มันพูดชื่อตัวเองก่อนย่อมบอกให้รู้ว่าอำนาจของมันเหนือกว่าทั้ง 3 คนนั่น…แล้วคนที่มีอำนาจสูงกว่าทั้ง 3 คนนั่น ก็มีแค่คนเดียวเท่านั้น!”
ขณะที่กล่าววาจาประโยคนี้ออกมา ลึกลงไปในแววตาของอาวุโสแท่นบูชานกไฟอีกคน ก็เผยให้เห็นความหวาดกลัวชัดเจน
“สวรรค์ช่วย…มันมาด้วยตัวเองเลยหรือ! อย่าบอกนะว่าที่มันพาคนมามากมายขนาดนี้เพราะคิดล้างแค้นให้ เซี่ยคังฉวิน จ้าวราชสีห์ขนทอง 1 ใน 4 มหาธรรมราชาของพวกมัน! ข้าเกรงว่าผู้พิทักษ์หลิงเทียนจะเจอปัญหาแล้วล่ะ…”
เสียงกล่าวของอาวุโสคนหนึ่งสั่นเครือ
“พวกเจ้าหมายความว่า…มันคืออาวุโสสูงสุดของลัทธิอารามทมิฬคนนั้นจริงๆหรือ?”
อาวุโสของแท่นบูชานกไฟคนแรกกสุดที่สงสัยฐานะผู้มา หลังฟังคำสหายก็พอตระหนักได้ถึงบางสิ่ง
พอได้รับคำใบ้มันก็ย่อมจดจำได้ทันที ยังนึกออกได้ทั้งหมด “ข้าไม่อยากจะเชื่อ…หล่างเชียนจิน ยอดฝีมืออันดับ 2 ในรายนามยอดเซียน กระทั่งยังเป็นถึงผู้อาวุโสสูงสุดของลัทธิอารามทมิฬจะมาเอง!”
คิดถึงจุดนี้อาวุโสของแท่นบูชานกไฟยังอดไม่ได้ที่จะหน้าเปลี่ยนสี “แถมมันยังไม่ได้มาคนเดียว…ยังมีพญามังกรเสื้อม่วง จ้าวพยัคฆ์ขาว และจ้าวลัทธิอารามทมิฬมาด้วย…”
