ไม่ต้องกล่าวถึงอาวุโสเพลิงทองและอาวุโสระดับอื่นๆเลย! ปกติแล้วกระทั่ง รองจ้าวลัทธิทั้ง 2 คนเมื่อเจอหน้านาง ยังต้องก้มหัวคารวะด้วยความเคารพด้วยซ้ำ!!
ทว่าวันนี้ ศิษย์ที่แท้จริงคนหนึ่ง กลับใช้ท่าทีสบายๆกล่าวทักทายนางออกมา ไม่ได้มีทีท่าเคารพไว้หน้าแม้แต่น้อย…ราวกับอีกฝ่ายไม่ได้เห็นนางเป็นผู้พิทักษ์อันยิ่งใหญ่ของลัทธิบูชาไฟ! แต่เป็นศิษย์ที่แท้จริงคนหนึ่ง!!
เช่นนั้นจะให้ผู้ที่มีฐานะสูงส่ง และเป็นที่นับหน้าถือตาอย่างนางไม่โกรธได้อย่างไรไหว?
“บังอาจ!”
ทันใดนั้นผู้พิทักษ์หงอวิ๋นพลันกล่าวออกมาเสียงเข้ม สีหน้าของนางแปรเปลี่ยนเป็นถมึงทึง มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาดุร้าย ยังคล้ายมีสายฟ้าลั่นเปรี๊ยะพุ่งยิงออก กล่าวเสียงเยียบเย็น “เจ้าน่ะหรือศิษย์ต้วนหลิงเทียน? ตอนนี้เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังสนทนากับผู้ใด?”
วาจาแต่ละคำที่หงอวิ๋นกล่าวออก ยิ่งมายิ่งเยียบเย็นปานจะผุดแทรกออกจากหล่มน้ำแข็ง
“อาศัยพรสวรรค์เพียงเล็กน้อยแต่กล้าหยิ่งผยองอวดดี ไม่รู้จักเคารพผู้อาวุโส…อาจารย์ที่เป็นผู้ฝึกตนพเนจรของเจ้ามิเคยอบรมสั่งสอนมารยาทให้เจ้าหรือไร?”
แม้จะกล่าวถามไป แต่ไม่ทันที่ต้วนหลิงเทียนจะได้กล่าวตอบคำ หงอวิ๋นก็กล่าวสืบต่อออกมาอีกครั้ง น้ำเสียงยังเย็นราวกับจะแช่ร่างผู้คน
ด้านผู้พิทักษ์สื่อเฟิงก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาไม่แยแส แต่ต้นจนจบมันไม่กล่าวคำใดออกมา เพราะหงอวิ๋นได้กล่าวออกมาแทนมันทั้งหมดแล้ว
