เป็นเพราะมันรู้ดีว่าเหตุผลที่ทำให้จ้าววลัทธิบูชาไฟประกาศถ้อยแถลงออกไปแบบนั้น ทั้งหมดล้วนแล้วแต่กระทำเพื่อตราผนึกมารที่อยู่ในมือต้วนหลิงเทียนทั้งสิ้น! เพราะวันใดที่เผ่าพันธุ์ปีศาจบุกขึ้นมาภูมิภาคเบื้องบน ตราผนึกมารในมือต้วนหลิงเทียนจะเป็นยอดศาสตราเซียนที่มีคุณค่าสูงสุด!
“จ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาว หลูชิ่ง ข้าเองก็ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของท่านมานาน…”
เผชิญหน้ากับการ ‘ทักทาย’ ของหลูชิ่ง ต้วนหลิงเทียนก็ตอบกลับไปอย่างไร้แสแยเช่นกัน
“ต้วนหลิงเทียนข้าทราบดีว่าพรสวรรค์ของเจ้าร้ายกาจไม่ธรรมดา เช่นนั้นหลังผ่านไป 3 ปี พลังฝีมือเจ้าสมควรก้าวหน้าไม่น้อยใช่หรือไม่…แต่เจ้าคิดจริงๆหรือว่าวันนี้เจ้าสามารถประชันกับข้าได้แล้ว?”
“หากเจ้าคิดเช่นนั้นจริงๆ…ต้องกล่าวเลยว่าในกาลก่อนเป็นข้าตีค่าเจ้าสูงเกินไป เพราะวันนี้ในสายตาข้า…เจ้ามันไม่ต่างใดจากตัวโง่งมสมองกลับ!”
วาจาเฉยชาไม่แยแสที่ต้วนหลิงเทียนตอบกลับมา ทำให้หลูชิ่งรู้สึกเสมือนถูกลูบคม มันจึงมีโมโหไม่น้อย พาลให้กล่าวตอบต้วนหลิงเทียนกลับไปด้วยวาจาดูแคลนซึ่งๆหน้า!
“ข้าจะประชันกับท่านได้หรือไม่ได้ เดี๋ยวพอลองดูก็รู้เอง…”
ต้วนหลิงเทียนคล้ายไม่นำพาวาจาดูเบาจากหลูชิ่ง เขายังคงเฉยๆราวกับไม่ได้เห็นหลูชิ่งอยู่ในสายตาตั้งแต่แรก…
และอันที่จริงแล้วเขาก็ไม่เห็นหลูชิ่งอยู่ในสายตาจริงๆ
