เหล่าอาวุโสของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวที่รู้ซึ้งถึงพลังฝีมือจ้าวแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวดี เมื่อตระหนักได้ถึงโทสะของผู้บังคับบัญชา พวกมันอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวไปมา ทั้งลอบไว้อาลัยให้ต้วนหลิงเทียนล่วงหน้า!
“ต้วนหลิงเทียนผู้นี้ออกไปโลดแล่นในโลกภายนอกมาไม่กี่ปี เจอแต่พวกผู้ฝึกตนอิสระไร้แก่นสารในนครแห่งบาป จนคิดว่าตัวเองกลายเป็นตัวตนอันไร้เทียมทานในใต้หล้าแล้วหรือไร?”
“วันนี้แม้ไม่ทราบมันไปกินดีหมีหัวใจเสืออันใดมา…แต่กลับนำความกล้ามาใช้ต่อหน้าจ้าวแท่นของพวกเรา แถมยังถือดีไม่เลิก ก็นับว่ารนหาที่ตายแล้วแท้ๆ…”
“ยังจะเรียกว่ารนหาที่ตายอันใดได้…สุดท้ายแล้วท่านจ้าวลัทธิก็ได้ออกมาแถลงการณ์ด้วยตัวเอง ถึงขั้นเชื้อเชิญให้ต้วนหลิงเทียนผู้นี้กลับมาลัทธิบูชาไฟอย่างไว้หน้า! ผู้ใดจะหาญกล้าตีมันตาย? ทว่าโทษตายอาจละเว้นแต่โทษเป็นยังอยู่! วันนี้ไม่พ้นมันต้องถูกทุบตีเจ็บๆหน่อย!”
…
เรียกว่าอาวุโสของแท่นบูชาพยัคฆ์ขาวส่วนใหญ่ไม่มีใครดูดำดูดีต้วนหลิงเทียนเลย ต่างพากันคิดว่าต้วนหลิงเทียนผยองลำพองเกินไป หาเรื่องเจ็บตัวแท้ๆ
