ถึงแม้ว่าตอนที่อาวุโสสูงสุดของลัทธิอารามทมิฬประกาศเรื่องนี้ออกมา จะมีหลายคนสงสัยอยู่บ้างก็ตามที
อย่างไรก็ตามลึกลงไปในใจของคนที่สงสัยเหล่านี้ ก็ยังคงเชื่ออยู่บ้าง และพอจ้าวราชสีห์ขนทองปรับลดของรางวัลนำจับต้วนหลิงเทียนลง ความสงสัยในใจสุดท้ายของพวกมันก็หายไปทันที
เมื่อเสียงกล่าวของต้วนหลิงเทียนดังขึ้น เหล่าผู้ฝึกตนอิสระทั้งหลายก็เงียบกริบไปเป็นแถบ แต่ละคนถึงกับไร้คำจะกล่าว!
ครู่ต่อมาเหล่าผู้ฝึกตนอิสระหลายคนก็มองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาลุกวาว เรียกว่าแทบจะลุกไหม้เป็นกองไฟอยู่รอมร่อ พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นคาดหวัง “เช่นนั้นหมายความว่า…ยอดศาสตราเซียนทั้ง 2 ชิ้นนั่น ยังอยู่ที่ตัวเจ้าอย่างงั้นหรือ!?”
ต้วนหลิงเทียนเองกก็สัมผัสได้ว่าสายตาของผู้ฝึกตนอิสระทั้งหลายที่มองมาเริ่มเต็มไปด้วยความโลภ
อีกทั้งเขายังรู้ดีแก่ใจ
ว่าหากไม่ใช่เพราะมีบทเรียนที่เขาจัดการกงเจิ้นก่อนหน้านี้ น่ากลัวว่าคงมีผู้ฝึกตนอิสระหลายคนอดใจไม่ไหว ต้องลงมือหมายช่วงชิงยอดศาสตราเซียนที่พวกมันคิดว่าเขามีไปแล้วแน่นอน!!
“ไม่”
ต้วนหลิงเทียนพลันส่ายหัวพลางกล่าวปฏิเสธออกมา หลังเผชิญกับคำจี้ถามของผู้ฝึกตนอิสระทั้งหลาย
“ไม่รึ?”
