ทำให้ทุกคนพากันคิดไปว่า ยอดศาสตราเซียนของต้วนหลิงเทียนสมควรถูกชิงไปแล้วจริงๆ รางวัลจากเซี่ยคังฉวินถึงได้ลดลงไปขนาดนี้…แม้ภายหลังจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆอีกครั้ง แต่ก็เพราะความแค้นของบิดาถ่ายเดียว…
เรียกว่าทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นภาพลวงทางจิตวิทยา ที่อาวุโสสูสุดของลัทธิอารามทมิฬกับเซี่ยคังฉวินจงใจสร้างขึ้น เพื่อหลอกทุกคน
“หยุด!”
ในขณะที่กงเจิ้นโจนทะยานร่างเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนอย่างดุร้าย จนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่สิบหมี่ อยู่ดีๆต้วนหลิงเทียนพลันหันไปมองมันตาขวางพร้อมตะคอกออกมาเสียงเย็น!
และเสียงตะคอกดังลั่น ทั้งมากล้นไปด้วยความเย็นชาของต้วนหลิงเทียนนี้ ด้วยความที่อยู่ๆก็โพล่งดังขึ้นด้วยความดุดัน ทำให้กงเจิ้นถึงกับผงะและเผลอหยุดลงตามเสียงอย่างไม่ทันรู้ตัว
“หากเจ้ากล้าเข้าใกล้ข้าอีกแม้เพียงครึ่งก้าว…ตาย!”
และก่อนที่กงเจิ้นจะทันได้รู้สึกตัว ต้วนหลิงเทียนพลันกล่าวออกมาเสียงเย็นอีกครั้ง
น้ำเสียงเย็นชา แต่ในน้ำเสียงกลับแฝงเร้นไปด้วยอำนาจครอบงำไม่อนุญาตให้ขัดขืน!
เอาแต่ใจนัก!!
และทันทีที่วาจานี้ของต้วนหลิงเทียนดังออกมา ฉากเรื่องราวโดยรอบก็กลายเป็นเงียบงันทันที
กระทั่งตัวกงเจิ้นเอง ก็ยังถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินวาจาเอาแต่ใจของต้วนหลิงเทียน กว่าจะรู้สึกตัวก็เผลอทำตามคำสั่งต้วนหลิงเทียนไปเสียแล้ว…
“สวรรค์! ต้วนหลิงเทียนผู้นี้บ้าไปแล้วหรือไร นี่มันถึงกับกล้าออกคำสั่งกงเจิ้นจริงๆ!?”
