ตัวมันนั้นติดอันดับที่ 27 ในรายนามยอดเซียน พลังฝีมือพอๆกันกับกระบี่ขาวอาภรณ์พิสุทธิ์เฉิงอี้ข่าย เรียกว่าทั้งคู่ไม่เพียงมีพลังฝีมือพอๆกัน อายุยังไล่เลี่ยกันอีกด้วย ด้านเฉิงอี้ข่ายเองก็เคยท้าสู้มันหลายครั้งหลายครา
หากแต่ผลลัพธ์ที่ออกมาทุกครั้งคือกินกันไม่ลง
เมื่อผลการประมือออกมาเป็นเสมอ เช่นนั้นอันดับย่อมไม่มีการเปลี่ยนแปลง
ในเรื่องนี้เฉิงอี้ข่ายแน่นอนว่าย่อมไม่พอใจเป็นธรรมดา หากแต่มันก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากหดหู่ใจ
ใครใชให้จงเฉินโชคดีสามารถเอาชนะอดีตยอดฝีมืออันดับที่ 27 ในรายนามยอดเซียนก่อนมันเล่า?
ตอนนี้นอกเสียจากมันจะเอาชนะจงเฉิน หรือยอดฝีมือที่มีอันดับเหนือกว่าจงเฉิน หาไม่แล้วก็ไม่มีทางที่อันดับมันจะเหนือกว่าจงเฉินได้เลย…
“อืม”
ได้ยินเสียงเรียกของเฉิงอี้ข่าย จงเฉินเพียงกล่าวตอบด้วยเสียงในลำคออย่างไม่แยแส กระทั่งยังไม่แม้แต่จะหันไปมองเฉิงอี้ข่ายด้วยซ้ำ ท่าทีช่างเย็นชาประหนึ่งไม่เห็นหัวเฉิงอี้ข่ายแม้แต่น้อย!!
เห็นดังนั้น เฉิงอี้ข่ายย่อมโมโหเป็นธรรมดา!
หากแต่มันก็รู้ตัวดีว่านี่ไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะลงมือ
นอกจากนี้ต่อให้ลงมือต่อยตีกับอีกฝ่ายจริง มันก็ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะอีกฝ่ายได้ และมิวายอย่างดีผลต้องมาเป็นเสมออีกครั้งแน่!
“จงเฉิน ในเมื่อเจ้ามาที่นี่ได้…หมายความว่าเจ้าเองก็สนใจจะเข้าไปในระนาบเทียมที่เห็นว่าเป็นครึ่งก้าวเซียนอมตะถึง 3 คนร่วมมือกันสร้างใช่หรือไม่?”
