างไม่เต็มใจ
มิคาดเลยว่าผลลัพธ ์ของศึกที่เกาะเทวะจะเป็ นเช่นนี้
สิบอัจฉริยะสูงสุดของต้าฉู่ กระทั่งรัชทายาทผู้ครองร่างเทวะสุด ขั้วหยางในตานานล้วนปราชัย
เหตุใดเจียงผิงอันผู้นี้จึงแข็งแกร่งนัก? เขาเป็ นเพียงสามัญชนชั้น ต่าในหมู่บ้านชายแดนแคว้นหลิงไถ เหตุใดเขาจึงพัฒนาได้ถึงเพียง นี้?
เฉินเจิ้นงุนงงสุดขีด
หลุมด าปิดตัว เกาะเทวะคืนสู่ความสงบ
ณ ส่วนลึกที่สุดของสุสานหลวงแห่งต้าฉู่
ชายชราร่างผอมแห้งผู้หนึ่งนั่งอยู่ในโลงศพสีดา
เขาสวมอาภรณ์มังกรเช่นจักรพรรดิ ร่างผอมแห้งราวหนังหุ้ม กระดูก แต่กลับแผ่ปราณชวนสะพรึงออกจากกาย
ฉู่หยางและเฉินเจิ้นคุกเข่าตรงหน้าชายชรา
ชายชราผู้นี้คือบุคคลที่แข็งแกร่งสูงสุดในต้าฉู่ เป็ นยอดฝี มือ ขอบเขตพ้นพิบัติ ใกล้ความเป็ นเซียนเพียงหนึ่งก้าวเท้า
แม้เฉินเจิ้นจะเป็ นเจ้าแคว้นหลิงไถ ต่อหน้าตัวตนน่าสะพรึงเช่นนี้ เขาก็คุกเข่าสงบเสงี่ยมกับพื้น มิกล้าแม้แต่จะหายใจแรง
สีหน้าของฉู่หยางสุดแสนไม่เต็มใจ “บรรพชน เหตุใดท่านจึง ปล่อยเจียงผิงอันไปขอรับ พู่กันพิพากษายังอยู่กับเขาเลยนะ!”
ชายชราผอมแห้งราวมีเพียงหนังหุ้มกระดูก ดวงตาลึกโหล น้าเสียงแหบแผ่ว “บนเกาะเทวะมีสิ่งอันตรายมหันต์อยู่ หากไม่ไป เจ้า จะตาย”
ฉู่หยางเบิกตากว้าง “น่ากลัวกว่าบรรพชนอีกหรือขอรับ? มีเซียน อยู่ในเกาะเทวะหรือ?”
เหนือยอดฝีมือขอบเขตพ้นพิบัติก็คือเซียน
“หารู้ไม่”
ใบหน้าของชายชราเจือเค้าสะพรึงเล็กน้อย “ก่อนบรรลุเป
