ผมยาวของมันถูกรวบมัดไว้ด้วยเชือกมัดผมธรรมดาๆ หางม้าของมันทอดยาวลงมาด้านหลัง แผ่นหลังสะพายดาบพร้อมฝักเอาไว้เล่มหนึ่ง ตัวฝักนั้นแลดูเรียบง่ายไม่มีลวดลายอะไร
หากแต่ด้วยอักขระไม่กี่ตัวที่สลักเขียนเอาไว้ กลับแผ่กลิ่นอายโบราณขุมหนึ่งออกมา พาลให้บรรยากาศรอบๆฝักดาบคล้ายบิดเบือนพร่ามัว ประหนึ่งจะบอกกับผู้คนให้รู้
ว่าดาบเล่มนี้ดำรงอยู่มาเนิ่นนานมากแล้ว
“นะ…นั่นคือ…”
หลังได้เห็นผู้มาใหม่ ผู้ฝึกตนอิสระหลายคนคล้ายจะจดจำอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าของพวกมันเผยความตื่นตระหนกตกตะลึง กล่าววาจาออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ
อีกทั้งในแววตาของผู้ฝึกตนอิสระเหล่านี้ยังฉายชัดออกมาถึงความคลั่งไคล้ประการหนึ่ง!
“ปะ…เป็น…ใต้เท้าเผยซื่อไห่!!”
ผู้ฝึกตนอิสระคนหนึ่งที่ชรามากแล้วหลังรวบรวมความกล้าอยู่พักหนึ่ง ก็กล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น!
