“มหาธรรมราชาเหวยแม้จักเป็น ผู้ที่อ่อนด้อยที่สุดใน 4 มหาธรรมราชา…แต่อย่างไรก็เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยน แถมยังติดอันดับที่ 24 ในรายนามยอดเซียน…ทว่ากระทั่งตัวตนระดับนี้ยังต้องตาย?”
“นี่มันอะไรกันแน่!? ขนาดชนชั้นมหาธรรมราชายังเอาชีวิตไปทิ้งในนี้เลยหรือ! แล้วจะให้ผู้อื่นมีชีวิตกันอยู่ได้อย่างไร?!”
…
เมื่อได้รู้ว่า แม้แต่จ้าวค้างคาวปีกเขียว 1 ใน 4 มหาธรรมราชาของลัทธิอารามทมิฬ ยังสังเวยชีวิตไปแล้วสีหน้าของผู้ฝึกตนจากนครแห่งบาปหลายคนเปลี่ยนไปใหญ่หลวงทันที พวกมันตระหนักได้ทันทีว่าน่ากลัวผู้นำกับอาวุโสของพวกมันก็ไม่น่าจะปลอดภัยไร้เรื่องราวเสียแล้ว!
คนจากขุมพลังอื่นๆที่อยู่ใกล้นครแห่งบาปก็หน้าเสียไปตามๆกัน ด้วยไม่คิดว่าคนของพวกมันจะปลอดภัยไร้เรื่องราวเช่นกัน
ทันใดนั้นเอง ประหนึ่งอัสนีบาตฟาดผ่าก็ไม่ปาน
ฟุ่บบ!!
เสียงแหวกอากาศฉับไวดังขึ้นอีกเสียง สายลมแรงหอบหนึ่งซัดปะทะเข้าร่างของทุกคน
ยกเว้นพญามังกรเสื้อม่วงที่คล้ายไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ทุกคนต่างหยีตาหลบลมแรงอย่างไม่รู้ตัว
ฉากนี้คล้ายคลึงกับตอนที่พญามังกรเสื้อม่วงปรากฏตัวไม่น้อย
และเมื่อทุกคนลืมตาขึ้นมาก็พบว่า
มีชายหนุ่มร่างสูงในชุดคลุมสีเขียว ใบหน้าหล่อเหลาคนหนึ่งลอยอยู่ในอากาศไม่ไกล กลิ่นอายทั่วร่างของชายผู้นี้ช่างคมกล้าดุร้าย ปานมันไม่ใช่ผู้คนหากแต่เป็นมีดดาบเล่มหนึ่ง!
