คววามรู้สึกนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดมาก เสมือนความเป็นความตายของตัวเองไม่ได้อยู่ในกำมืออีกต่อไป
“ตอนนี้เจ้ายังไม่สามารถออกไปได้…”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียนผู้เฒ่าหั่วก็กล่าวตอบออกมาเสียงเรียบ และคำตอบนี้ก็ทำให้ต้วนหลิงเทียนหน้าเสียทันที
“ไม่สามารถออกไปได้? ผะ…ผู้เฒ่าหั่ว ท่าน….หมายความว่าอะไร!?”
หลังสูดอากาศดังเฮือกต้วนหลิงเทียนที่พยายามระงับอารมณ์ตื่นตระหนก ก็กล่าวถามผู้เฒ่าหั่วออกมาอีกครั้ง เสียงยังหนักขึ้นไม่น้อย
เพราะตอนนี้เขาอยากออกจากสถานที่แห่งนี้ให้เร็วที่สุด
ถึงแม้เขาจะยังไม่อาจย้อนกลับไปภูมิภาคเบื้องล่างเพื่อพบหน้าครอบครัวและสหาย แต่เขาสามารถออกไปกระจายข่าวเรื่องเผ่าพันธุ์ปีศาจได้บุกเข้ามาในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าภูมิภาคเบื้องล่างให้ทุกคนได้รู้ เพื่อเตรียมความพร้อม…
ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับความเป็นไปของเผ่าพันธุ์ปีศาจที่เขาได้รับทราบมา เขาไม่ห่วงว่าจะไม่มีใครเชื่อ เพราะเขาสามารถใช้การสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้า เพื่อพิสูจน์ความจริงได้!
และเขาก็คิดไว้แล้วว่าจะกระจายข่าวเรื่องนี้ออกไปยังไง
อย่างไรก็ตามผู้เฒ่าหั่วกลับบอกเขาว่า ตอนนี้เขายังออกไปไม่ได้?
“ที่ข้ากล่าวก็คือ ‘ตอนนี้’ เจ้ายังไม่สามารถออกไปได้…”
ผู้เฒ่าหั่วกล่าวออกมาอีกครั้ง ยังเน้นเสียงหนักตรงคำว่า ‘ตอนนี้’ ไม่น้อย
