หลังจากนั้นผู้เฒ่าหั่วก็พูดต่อ “ระนาบเทียมแห่งนี้จะเลวร้ายเพียงใด แต่มันก็ถูกสร้างขึ้นดว้ยน้ำมือของ 3 ครึ่งก้าวเซียนอมตะ…หากเจ้าคิดจะออกจากสถานที่แห่งนี้ นั่นหมายความว่าเจ้าต้องมีพลังมากพอจะทะลวงฝ่ากำแพงมิติระหว่างระนาบเทียมแห่งนี้กับภูมิภาคเบื้องบนให้ได้เสียก่อน…”
“หาไม่แล้วเจ้าจักมิมีวันออกไปจากสถานที่แห่งนี้และกลับไปยังภูมิภาคเบื้องบนได้ชั่วชีวิต!”
ผู้เฒ่าหั่วกล่าวออกมารวดเดียวจบ!
ทันทีที่ได้ยินคำตอบของผู้เฒ่าหั่ว สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนไปทันที ลูกตายังหดหยีลง
ลมหายใจต้วนหลิงเทียนยังเปลี่ยนไปเป็นเร่งร้อน ถี่รัว อดกล่าวถามออกมาอีกไม่ได้ว่า “ผู้เฒ่าหั่ว…ท่านหมายความว่าข้าต้องมีพลังมากพอจะทำลายกำแพงมิติระหว่างระนาบเทียมแห่งนี้กับภูมิภาคเบื้องบนให้ได้ก่อนงั้นหรือ?”
“ถูกต้อง”
ผู้เฒ่าหั่วตอบ
สีหน้าต้วนหลิงเทียนหลังได้ยินคำตอบรับของผู้เฒ่าหั่วก็บิดเบี้ยวเหยเกทันที ไม่นานก็พูดต่อออกมาด้วยน้ำเสียงขมขื่นว่า “แล้วกำแพงมิติระหว่างระนาบเทียมแห่งนี้กับภูมิภาคเบื้องบนมันแข็งแกร่งขนาดไหนกัน…”
“ใช่แข็งแกร่งเท่ากำแพงมิติกั้นแดนระหว่างดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋ากับดินแดนเนรเทศหรือไม่? หากเป็นเช่นนั้นก็จบสิ้นกันแล้ว…เพราะกระทั่งสุดยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์ปีศาจยังต้องหาจุดอ่อนเพื่อฝ่ามันมาด้วยซ้ำ…”
