อนิจจาตอนนี้สถานที่ๆเมิ่งฮ่าวและคนอื่นๆอาศัยอยู่นั้น แม้จะมีรูปลักษณ์เป็นห้องโถงพระราชวังอันโอ่อ่าใหญ่โต ทว่ามันกลับเป็นพื้นที่ปิด ไร้หนทางเข้าออกใดๆ
ฟุ่บ! วูบ! วูบ! ซัว!
……
เมิ่งฮ่าวและคนอื่นแยกย้ายกันไปตามขอบห้องโถงพระราชวังอย่างเร่งร้อน อนิจจาไม่มีใครพบเจอทางเข้าออกใดๆ ทั้งหมดดั่งกำแพงปิดตาย
ถึงแม้ก่อนหน้านี้ตอนที่พึ่งเริ่มการทดสอบรอบที่ 2 พวกมันจะพบแต่แรก ว่าพื้นที่ห้องโถงของพระราชวังแห่งนี้ไร้หนทางเข้าออกจากการสำรวจด้วยสำนึกเทวะคร่าวๆ
อย่างไรก็ตามความสำคัญของทางเข้าออกตอนนี้มันมากมายกว่าก่อนหน้านั้นนัก ไม่เพียงแต่จะสำนึกเทวะ ทั้งหมดยังเริ่มตบๆผลักๆผนังโถงทุกจุดอย่างมีความหวัง
เพราะสุดท้ายแล้วพวกมันก็ไม่มีใครคิดฝันมาก่อนว่าพวกมันจะต้องกลายมาเป็นดั่งตะพาบในไห ที่รอให้ผู้อื่นเข่นฆ่าเอาชีวิตแบบนี้ ทั้งตัดสินจากสถานการณ์ในปัจจุบันแล้ว พวกมันไม่เหลือหนทางรอดชีวิตใดๆได้เลย!
เรื่องนี้พววกมันสามารถตัดสินได้จากน้ำเสียงของเจิ้งตงจี๋
ปง! ปง! ปง! ปง! ปง!
……
เมื่อเมิ่งฮ่าวและคนอื่นๆที่แยกย้ายกันไปหาทางออกไม่พบเจอหนทางใดๆ ทั้งหมดก็ได้แต่ปะทุพลังชั่วชีวิตลงมือจู่โจมผนังอย่างเต็มกำลัง
ต่างคิดใช้พลังระเบิดทำลายผนังโถงพระราชวังแห่งนี้ให้เป็นรูโหว่จะได้หลบหนีออกไป! บางคนก็ลงมือซัดทำลายลงพื้นที่ยืนเหยียบ บ้างก็ยิงพลังขึ้นไปหมายทำลายหลังคาโถง!!
