“ในที่สุดพวกเราก็สามารถบรรลุถึงเซียนสวรรค์ 9 เปลี่ยน กระทั่งข้ามผ่านหายนะทัณฑ์สวรรค์ได้สำเร็จจนได้ขึ้นสู่สวรรค์…ดินแดนที่ตัวข้าและสหายอีก 2 ตนอันเป็นอดีตปีศาจน้อยของดินแดนที่ถูกทอดทิ้งไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝัน…”
“แต่พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าชั่วชีวิตนี้หากเลือกได้ ข้ากับสหายทั้ง 2 พวกเรามิเคยอยากขึ้นสวรรค์อันใด…พวกเราเพียงอยากหวนกลับบ้านเกิดในดินแดนที่ถูกทอดทิ้งเท่านั้น! อ้อ…ดินแดนที่ถูกทอดทิ้งที่ข้าพูดถึง พวกเจ้าเผ่าพันธุ์มนุษย์เรียกกันว่าแดนเนรเทศ…”
“อย่างไรก็ตามยอดฝีมือเผ่าพันธุ์มนุษย์ของพวกเจ้าได้สร้างผนึกฉาบทับกำแพงมิติกั้นระหว่างดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ กับดินแดนที่ถูกทอดทิ้งของพวกเรา…นั่นทำให้พวกเรามิอาจหวนคืนสู่บ้านเกิดได้!!”
“อ่อ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ข้ากล่าว ก็คือชื่อเรียกดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าแห่งนี้ของพวกเราเผ่าพันธุ์ปีศาจ!”
เจิ้งตงจี๋กล่าวออกเสียงดังฟังชัด
และตอนนี้สีหน้าของเมิ่งฮ่าวกับคนอื่นๆนั้นได้เปลี่ยนเป็นมืดดำค่ำเคร่ง ทั้งยังอัปลักษณ์ปั้นยากนัก!
เพราะไหนเลยพวกมันจะไม่ได้ยินถึงความเคียดแค้นชิงชังอย่างถึงที่สุดในน้ำเสียงของเจิ้งตงจี๋!
เป็นความเคียดแค้นชิงชังอย่างที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลกเดียวกันได้!!
จากจุดนี้ทำให้พวกมันทั้งหมดรู้ดีแก่ใจ…เจิ้งตงจี๋ไม่มีวันเมตตาละเว้นชีวิตพวกมันแน่!!
“หนีเร็ว! พวกเราต้องรีบหาทางหนีไปจากที่นี่!!”
เมิ่งฮ่าวและคนอื่นๆตัดสินใจได้แทบจะทันที
