เพียงนี้
อย่าว่าแต่พวกเขาที่ตกใจ กระทั่งคนจากต้าเซี่ยยังจังงัง
ปรากฏว่าเจียงผิงอันยังออมฝีมือไว้ในการแข่งขันอยู่อีก!
เจียงผิงอันไม่มีร่างเทวะพิเศษใด ๆ เหตุใดจึงแข็งแกร่งเพียงนี้?
“อ๊าก!!”
ฉู่หยางแผดเสียงอย่างเดือดดาล กึกก้องสะท้านฟ้ า
เขาเป็ นถึงรัชทายาทสูงศักดิ์ของต้าฉู่ มีร่างเทวะสุดขั้วหยางและ วิชายุทธ ์ไร ้เทียมทาน แต่กลับถูกลูกสามัญชนทาร ้ายได้เพียงนี้!
หงุดหงิดใจ อับอาย ไม่ยินยอม
คนอย่างฉู่หยาง เคยถูกเหยียดหยามเช่นนี้แต่ยามใด?
เขาเสียความเยือกเย็นไปโดยสมบูรณ์
“ในเมื่อเจ้าอยากตาย! รัชทายาทผู้นี้ก็จะสงเคราะห์ให้!”
จู่ ๆ เปลวเพลิงบนร่างของฉู่หยางก็เปลี่ยนสีเป็ นน้าเงินเข้ม
เจียงผิงอันพลันรู ้สึกเจ็บแสบ สีหน้าแปรเปลี่ยน เตะร่างของฉู่ห ยางออกห่าง
หมิงเฉินเปลี่ยนสีหน้าเฉียบพลัน ร ้องเตือนขึ้นเสียงดัง “เจียงผิง อัน! ระวังด้วย! ไม่รู ้เขาใช ้พลังอะไร จึงไปปลุกกฎอัคคีผลาญบนตัว ขึ้นได้!”
ปกติแล้ว การต่อสู้ขอบเขตจินตานลงไปนั้นวัดว่าผู้ใดแข็งแกร่ง รวดเร็วและดุดันกว่า
ขอบเขตวิญญาณแรกก าเนิดเป็ นต้นไป ขึ้นกับผู้ใดบรรลุกฎ สูงส่งกว่ากัน
แม้ผู้ฝึกตนขอบเขตวิญญาณแรกกาเนิดจะฟันเฉี่ยวแผลคู่ต่อสู้ เบา ๆ ขอเพียงการโจมตีนั้นเจือด้วยอานาจกฎเกณฑ์ ความเสียหาย ก็จะทวีคูณ
เทียบแล้วก็เหมือนมีดอาบยาพิษ
การถูกทะลวงร่างนั้นเรื่องเล็กน้อย แต่พิษนั้นอันตรายยิ่ง มันจะ กัดกร่อนไขกระดูก รุนแรงถึงชีวิต
ฉู่หยางใช ้
