ต่งหยวนจิ้นพยักหน้ารับ สองตาทอประกายเยียบเย็นออกวูบหนึ่ง กล่าวออกเสียงเข้ม “ข้ามิคิดมาก่อนเลยว่าคนที่โชคดีได้รับตราผนึกมารไปครองในกาลก่อนที่แท้จะเป็นมัน…อีกทั้งหลังจากฆ่าเซี่ยจง บุตรชายของจ้าวราชสีห์ขนทองแห่งลัทธิอารามทมิฬ ตอนนี้มันสมควรชิงตราผนึกมารกลับไปครองได้อีกครั้ง”
“แถมข้าเองก็ไม่คิดเลยจริงๆ ว่ามันจะมียอดศาสตราเซียนในมืออีกชิ้น! กระบี่ไร้ลักษณ์…มาวันนี้ข้าจึงได้กระจ่างว่าไฉนมันถึงมีพลังฝีมือร้ายกาจถึงขั้นสามารถฆ่าหยางเหวิน กระทั่งบีบคั้นเวินเยี่ยน ยังไม่วายสยบปู้หงได้…ทั้งหมดเพราะมันอาศัยกระบี่ไร้ลักษณ์!”
ต่งหยวนจิ้นอย่างไรก็เป็นชนชั้นรองจ้าวหอคุมกฏ พอทราบเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมีกระบี่ไร้ลักษณ์ มันก็เชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆได้ทันที
“ต้องเป็นเช่นนั้นไม่ผิดแน่”
ต่งหลินพยักหน้า “ผู้อื่นคิดว่าวรยุทธ์กระบี่ของมันสูงส่งเลิศล้ำ ถึงขั้นควบคุมกระบี่บินทั้งตวัดกระบี่ได้อย่างไร้ร่องรอย ที่แท้ทั้งหมดเพราะมันอาศัยพลังของกระบี่ไร้ลักษณ์!!”
ไม่พูดก็แล้วไป แต่พอกล่าวถึงกระบี่ไร้ลักษณ์ขึ้นมา สองตาของต่งหลินก็แดงขึ้นมาทันใด แววตายังท่วมท้นไปด้วยความอิจฉาริษยาขั้นสุด
ในลัทธิบูชาไฟ นอกจากศิษย์อาจารย์หลูเถี่ยกับปู้หง ต่งหลินกับต่งหยวนจิ้นแล้ว ศิษย์และอาวุโสทั้งหลายก็ได้รับทราบข่าวดังกล่าวเช่นกัน
นอกจากนั้นยังมีชนชั้นผู้พิทักษ์ทั้ง 3 อีกด้วยที่ได้รับทราบข่าวนี้
