บทที่ 106 ร่างเทวะสุดขั้วหยาง
เดิมที ยามสี่อัจฉริยะจากต้าฉู่ถูกเมิ่งจิงสังหารลงตามกัน ในใจ ของหมิงเฉินก็เกิดความหวังขึ้น
แต่เมื่อทราบตัวตนของคนผู้นี้ หัวใจของเขาก็ดิ่งวูบอีกครั้ง
หนึ่งแดนดินมีเพียงหนึ่งรัชทายาท ส่วนบุตรผู้อื่นนั้นล้วนเรียก องค์ชาย
รัชทายาทแห่งต้าฉู่ นามฉู่หยาง เป็ นองค์ชายสุดท้อง
เดิมที เขายังมีพี่ชายอีกสองสามคน และจากระบบการสืบทอด บัลลังก ์อันมีแต่เนิ่นนาน สิทธิ์นั้นมิใช่ของเขา
แต่ยามฉู่หยางกาเนิด หนึ่งนิมิตโรยลงจากฟ้ า ล าน าศึกโบราณ กระหึ่มโหม มหาวิถีกู่สะท้อน แม้จะเกิดในเหมันต์ฤดู แต่ต้าฉู่ใน ขณะนั้นเข้าสู่คิมหันต์อย่างเฉียบพลัน บงกชทั้งมวลล้วนเบ่งบาน
เหตุการณ์นี้ทาให้แดนดินและขุมกาลังสูงสุดมากมายรายล้อม ตื่นตกใจ
เพราะการกาเนิดของฉู่หยางนี้เอง ต้าฉู่จึงเกิดความกล้าเปิดฉาก สงครามกับต้าเซี่ย
ส่วนฉู่หยางมีฝีมือเช่นไร คนนอกหาทราบได้ไม่ พวกเขาทราบ เพียงว่ามีตระกูลโบราณมากมายอยากใช ้การแต่งงานเกี่ยวดองกับ เขา
มิคาดว่าเขาจะมาปรากฏตัวที่นี่!
เห็นได้ชัดว่าต้าฉู่คิดยึดครองเกาะเทวะ มิเช่นนั้นคงไม่ส่งฉู่หยาง มา
เมื่อเยี่ยอู๋ฉิงทราบตัวตนของอีกฝ่ าย สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยน ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
ฉู่หยางเดินกอดอกออกมา อาภรณ์ของเขาเป็ นสีทองซีด ใบหน้า หยิ่งทะนงสูงศักดิ์จากภายใน
เขาพินิจใบหน้างดงามของเยี่ยอู๋ฉิงอย่างชื่นชม
“รูปงามจริง ๆ งามเกินสตรีเสียอีก มิน่าจึงถูกมารดาขายให้หอ
