อย่างไรต้วนหลิงเทียนก็พึ่งมาถึงนครแห่งบาปครั้งแรก ย่อมไม่คิดจะเลือก 2 ข้อแรกแน่นอน
โรงเตี๊ยมในนครแห่งบาปนั้น แต่ละที่ล้วนพึ่งพิงกองกำลังใดกองกำลังหนึ่งทั้งสิ้น ซึ่งผู้เข้าพักก็จะได้รับการดูแลจากกองกำลังดังกล่าว แน่นอนว่าการทำธุรกิจเช่นนี้พวกมันย่อมยึดถือเรื่องชื่อเสียงเป็นที่สุด จึงพยายามรักษาความปลอดภัยของลูกค้าอย่างดี!
นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ต้วนหลิงเทียนเลือกที่จะพักโรงเตี๊ยม
หลังออกจากเหลาอาหารแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็เดินโต๋เต๋มองหาโรงเตี๊ยมไปเรื่อยๆ ในที่สุดเขาก็เจอโรงเตี๊ยมที่แลดูเรียบหรูแห่งหนึ่ง จึงเดินเข้าไปชมดูทันที
แผ่นป้ายเหนือประตูทางเข้าโรงเตี๊ยมหลังนี้ติดป้าย ‘ยินดีต้อนรับ’ เอาไว้อย่างน่าประทับใจ
“ยินดีต้อนรับท่านลูกค้า มิทราบท่านต้องการพักแรมหรือรับประทานสุราอาหาร?”
หลังโต๊ะรับรองที่อยู่ด้านบริเวณพื้นีท่ต้อนรับด้านหน้าโรงเตี๊ยม ชายชราที่ก่อนหน้าแลดูเสมือนหลับอยู่ พลันลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของต้วนหลิงเทียนที่เดินเข้ามา กล่าวถามด้วยรอยยิ้มบางๆ
‘ยอดฝีมือขอบเขตเซียนสวรรค์งั้นเหรอ!’ แทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่ชายชราลืมตาขึ้นมา สัญชาตญาณในการระวังภัยของต้วนหลิงเทียนก็ร้องเตือนทันที ซึ่งการที่สัญชาตญาณของเขาจะร้องเตือนเช่นนี้…ก็เฉพาะยามเผชิญหน้ากับตัวตนขอบเขตเซียนสวรรค์เท่านั้น!
“มันเป็นเซียนสวรรค์ 1 เปลี่ยน”
