และภายใต้การสอบถามจากผู้เฒ่าหั่ว เขาก็ได้รับคำตอบที่พิสูจน์ว่าสัญชาตญาณของเขายังถูกต้อง
‘แค่ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมเล็กๆนี่ยังเป็นเซียนสวรรค์ 1 เปลี่ยนเลยเหรอ…ดูเหมือนพันธมิตรผู้ฝึกตนพเนจรที่อยู่เบื้องหลังโรงเตี๊ยมแห่งนี้ จะไม่ใช่เล่นๆ’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ
“อ่า มาพักแรมน่ะ ที่นี่มีที่พักแบบไหนบ้าง”
“เรียนท่านลูกค้า ที่พักของโรงเตี๊ยม ‘ยินดีต้อนรับ’ ของพวกเราก็เหมือนกันกับที่พักของโรงเตี๊ยมอื่นๆในนครแห่งบาป โดยจักแบ่งออกเป็น 3 ระดับ อันได้แก่ ห้องพักระดับธรรมดา แบบบ้านเดี่ยวพร้อมลานส่วนตัว และสุดท้ายแบบคฤหาสน์ มิทราบว่าท่านลูกค้าสนใจห้องพักแบบใด?”
หลังได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน รอยยิ้มยินดีบนใบหน้าของชายชราก็ยิ่งฉีกกว้างขึ้นมาทันที นั่นเพราะแขกที่มาพักทำให้มันได้รับหินเซียนมากกว่าแขกที่มาดื่มกินอยู่แล้ว
“แล้วมีราคาเท่าไหร่บ้าง?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถาม
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะได้ยินมาว่า โรงเตี๊ยมในนครแห่งบาปนั้นมีราคาแพงมาก แต่เขาก็ไม่รู้ว่ามันจะแพงขนาดไหน
และครู่ต่อมาเมื่อชายชรากล่าวตอบ ก็นับว่าเขาได้เปิดหูเปิดตาแล้ว
“ห้องพักระดับธรรมดาจักเป็นหินเซียนระดับ 3 จำนวน 1 ก้อนต่อวัน ส่วนแบบบ้านพร้อมลานส่วนตัวนั้นจักเป็น หนึ่งหินเซียนระดับ 2 ต่อวัน ส่วนแบบคฤหาสน์ ราคาจักเป็น 1 หินเซียนระดับ 1 ต่อวัน”
ชายชรากล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม
