ทันใดนั้นเองเสียงผู้เฒ่าหั่วพลันดังขึ้นเข้าหูต้วนหลิงเทียน เห็นได้ชัดว่าผู้เฒ่าหั่วก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังที่ที่แผ่ออกมาจากศพคนของพันธมิตรขวานปฐพีเช่นกัน
“ยันต์เต๋า?”
ต้วนหลิงเทียนขมวดคิ้ว และเริ่มค้นศพทั้งสองทันที อย่างไรก็ตามเขากลับไม่พบร่องรอยใดๆในศพของพวกมันเลย สุดท้ายจึงทำได้แค่เก็บแหวนพื้นที่ของพวกมัน แล้วปล่อยศพทั้ง 2 ทิ้ง
ต่อมาต้วนหลิงเทียนก็คลายเขตแดนหมื่นกระบี่ เหินร่างไปยังนครแห่งบาปทันที
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนเหินร่างเดินทางต่อ ศพทั้ง 2ที่ไร้พลังหยิบยก ก็ร่วงตกจากฟากฟ้าไปกลายเป็นซากเนื้อเลอะเลือนบนพื้น เสียงร่างกระแทกพื้นแหลกเหลวยังดึงดูดความสนใจของผู้คนไม่น้อย
“นั่นมัน…ศพของพันธมิตรขวานปฐพีสองคนเมื่อครู่นี่?”
“อะไร!? ในเวลาไม่กี่อึดใจพวกมันสองคนกลับถูกชายหนุ่มชุดม่วงฆ่าตายแล้ว? เจ้าหนุ่มชุดม่วงนั่นที่แท้มันเป็นใครกันแน่ถึงกับกล้าฆ่าคนของพันธมิตรขวานปฐพีใกล้ๆนครแห่งบาปแบบนี้?”
“รู้ๆกันอยู่ว่านครแห่งบาปนี้ร้ายกาจเพียงใด…ต่อให้มันมีพื้นหลังยิ่งใหญ่เพียงใดในนครแห่งบาป แต่หากพวกมันเผลอไปเตะเอาเข้าตอเหล็ก พวกมันก็ยากจะรอดพ้นความตาย”
……
เหล่าผู้ที่เหินร่างอยู่ไม่ไกล ทั้งผู้ที่ชมดูเรื่องราวอยู่แต่แรกอดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมา ขณะเหม่อมองไปยังแผ่นหลังไวๆของชายหนุ่มชุดม่วงที่เหินร่างไปไกลตาอย่างไม่ทันรู้ตัว
ตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีใครเห็นหน้าต้วนหลิงเทียน
