ต้วนหรูเฟิงยิ้มกล่าว “ฟังจากที่ลูกสะใภ้ข้าบอก เจ้าคือสหายของเทียนเอ๋อที่ตำหนักฟ้าลี้ลับหรือ…เอาล่ะที่นี่คงไม่เหมาะที่พวกเราจะสนทนากัน เจ้าตามข้าไปที่ตำหนักหลักเพื่อนั่งสนทนากันดีหรือไม่?”
กล่าวทักทายเล็กน้อยต้วนหรูเฟิงก็ถามหวางเฟยเซวียนอย่างใจดี
“ดียิ่ง”
หวางเฟยเซวียนแต่เดิมก็เป็นสตรีดุดันห้าวหาญตรงไปตรงมาอยู่แล้ว ย่อมเห็นด้วยทันที
เมื่อหวางเฟยเซวียนพยักหน้าตอบคำ ต้วนหรูเฟิงพลันโบกมืออีกครั้ง ร่างของทุกคนก็อันตรธานหายไปจากริมทะเลสาบผานหลงทันที
อย่างไรก็ตามครั้งนี้มีหวางเฟยเซวียนเพิ่มมาอีกคน
เมื่อต้วนหรูเฟิงปรากฏตัวอีกครั้งทั้งหมดก็บรรลุถึงห้องโถงใหญ่ของตำหนักหลักแล้ว ด้วยความใหญ่โตโอ่อ่าของห้องโถงหลักตำหนักเมฆาครามทำให้หวางเฟยเซวียนเหม่อมองชมดูรอบๆอย่างละลานตาพักหนึ่ง
หลังหวางเฟยเซวียนคล้ายดึงสติกกลับมาได้ ต้วนหรูเฟิงที่แลเห็นก็ยิ้มอย่างใจดี ค่อยกล่าวแนะนำตัวทุกคนให้หวางเฟยเซวียนรู้จัก
‘นี่คือภรรยากับลูกชายของเขาหรือ…’
ถึงแม้ว่านางจะเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้แล้ว แต่พอต้วนหรูเฟิงกล่าวแนะนีลี่เฟยพร้อมหลานชายตัวน้อย หวางเฟยเซวียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหดหู่อยู่ในใจ
อย่างไรก็ตามผิวเผินคล้ายนางไมย่เป็นอะไร ยังเร่งทักทายลี่เฟยอย่างสุภาพ
ลี่เฟยเองก็ทักทายหวางเฟยเซวียนกลับอย่างมีมารยาท ไม่ได้ตั้งแง่อะไร
สำหรับนางแล้ว สหายของบุรุษนางก็เป็นดั่งสหายของนางเช่นกัน
