กล่าวถึงเรื่องนี้เสียงใสของชิวมู่ชิงก็สั่นเครือไม่น้อย สีหน้ายังซีดลงด้วยความหวาดกลัว เห็นได้ชัดว่านางกลัวเรื่องที่ผู้ฝึกมารเหล่านั้นกระทำมากแค่ไหน
ผู้คนกลับกินเนื้อผู้คนด้วยกันเอง กระทั่งเดียรัจฉานยังไม่กินพวกเดียวกัน!
ตราบใดที่ยังเป็นคนปกติ ย่อมไม่มีใครรับเรื่องนี้ได้
ต้วนหลิงเทียนเองก็รับไม่ได้เช่นกัน
เมื่อชิวมู่ชิงกล่าวถึงเรื่องนี้ สีหน้าเขาก็มืดลงทันใด
ในขณะเดียวกัน
เขาก็ตระหนักได้ว่า นครแห่งบาปนี้ เป็นสถานที่ในฝันสำหรับเขาตอนนี้อย่างแท้จริง…นครแห่งบาป ดั่งเมืองคนบาปแหล่งรวมพวกชั่วตัวร้าย! เขาออกจากลัทธิบูชาไฟมาก็เพื่อสิ่งนี้!!
‘ข้าตัดสินใจแล้ว! นครแห่งบาป เดี๋ยวเจอกัน!!’
ต้วนหลิงเทียนแทบจะตัดสินใจได้ในทันที
เขาจะไปนครแห่งบาปนั่นแล้วเข่นฆ่าคนชั่วกลืนกินพรสวรรค์รากวิญญาณของพวกมัน!
หากเป็นดั่งที่ชิวมู่ชิงพูดจริง เขาก็ไม่ขัดข้องอะไรที่จะฆ่าคนชั่วในนครแห่งบาป!
“มู่ชิง แล้วเจ้าเคยไปที่นครแห่งบาปนั่นหรือไม่?”
สูดลมหายใจเข้าลึกๆระงับความคึกคักในใจให้สงบลง ต้วนหลิงเทียนก็ถามชิ่วมู่ชิงออกมาอีกครั้ง
“ไม่เคย”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน ชิวมู่ชิงก็ส่ายหัวตอบออกมาทันที
กระทั่งนางยังคิดว่าตลอดชั่วชีวิตนี้ นางจะไม่ไปที่แบบนั้นเด็ดขาด!
“อ้าว? แล้วนี่เจ้ารู้เรื่องนครแห่งบาปมากขนาดนี้ได้ยังไง?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามด้วยความแปลกใจ
