สำหรับคนอื่นๆยกเว้นอาวุโสทั้ง 2 ของตระกูลตงฟางที่ยืนอยู่ด้านหลังจงฟางฉู่ จังหวะนี้ถึงกับเบิกตาโพลง ยังอื้ออึงไปพักหนึ่ง
เพราะผู้ที่ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงดุร้ายเอาเรื่องไม่ใช่ใครที่ไหน กลับเป็นคุณชายรองตระกูลตงฟาง ตงฟางฉู่เอง!
ตอนนี้ตงฟางฉู่ที่รวบรวมความกล้าตะโกนออกไป กำลังมองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยใบหน้าเอาเรื่อง!
มันที่พอเห็นทุกผู้คนหันมามองให้ความสนใจ มันก็ยืดตัวให้อกผายไหล่ผึ่ง กล่าวออกมาอีกครั้งอย่างได้ใจ “ที่บิดาของข้าเสนอให้ตระกูลชิวส่งตัวเจ้าออกมา นั่นเพราะจะฆ่…”
ผัวะ!!
“โอ๊ย!”
ตงฟางฉู่กล่าวไม่ทันจบคำก็ต้องชะงักไปเสียก่อน
และในขณะที่เสียงมันชะงักไปด้วยถูกขัดจังหวะ ก็มีเสียงกระแทกกระทั้นดังขึ้น ยังมีเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นตามติด
เรียกว่าทั้งสองเสียงดังขึ้นแทบจะพร้อมๆกัน
ตึงง!!
หลังจากนั้นไม่ถึงครึ่งลมหายใจก็มีเสียงบางสิ่งล้มกระแทกพื้นอย่างแรง
เป็นเสียงตงฟางฉู่ที่กล่าวไม่ทันจบคำ ถูกยันโครมจนหน้าคว่ำล้มลงไปบนพื้นห้องโถง!
ตั้งแต่ต้นจนจบตงฟางเฉียนไม่มีเวลากกล่าวคำตำหนิตงฟางฉู่ทั้งสิ้น! ที่มันทำได้ก็แค่พยายามหยุดตงฟางฉู่ไม่ให้กล่าวคำออกมา!!
หลังจากถีบยันร่างตงฟางฉู่จนหน้าคว่ำไปแล้ว ใจมันยังเดือดดาลขึ้นมาแทบอกแตกตาย!
บุตรทรพีน่าตายนี่!
หรือขนาดนี้แล้วยังไม่เห็นอีกว่าผู้ฝึกตนพเนจรคนนี้หาใช่อันใดที่พวกมันจะล่วงเกินได้?!
