ในฐานะประมุขตระกูลชิว มันยินดีปั้นหน้ายิ้มทักอีกฝ่ายด้วยความสุภาพเพราะเห็นแก่ตระกูลชิว
ทว่าตอนนี้ตงฟางเฉียนกลับกล่าวค่อนแคะบุตรีของมันอย่างไม่ไว้หน้า และในฐานะพ่อคน…บุตรีของมันคนนี้มีค่ายิ่งกว่าชื่อเสียงลาภยศรวมถึงชีวิตของมันเสียอีก!
เช่นนั้นมันย่อมไม่อาจทนคนที่มากล่าวกับลูกสาวของมันแบบนี้ได้
อีกฝ่ายจะพูดอะไรก็ช่าง เว้นแต่ยุ่งกับลูกสาวมันเท่านั้น!
ด้วยเหตุนี้คำที่ชิวอ้านผิงเอ่ยออกอีกครั้ง เสียงไม่เพียงหนักอึ้งยังคลุ้งไปด้วยกลิ่นดินปืน พาลให้บรรยาศภายในห้องโถงเปลี่ยนเป็นขึงตึงขึ้นมาทันที
ราวกับการต่อสู้อาจปะทุได้ตลอดเวลา!
“ข้าหมายความว่าอะไร?”
เห็นชิวอ้านผิงที่สีหน้าเปลี่ยนเป็นมืดดำ ตงฟางเฉียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ “ชิวอ้านผิงหนอชิวอ้านผิง…นี่เจ้าไม่รู้จริงๆหรือว่าข้าหมายความว่าอะไร? อย่างบอกนะว่าวันนี้ลูกสาวตัวดีของเจ้าทำอะไรไว้ เจ้ายังไม่รู้?”
กล่าวจบสายตาตงฟางเฉียนก็เบนไปตกยังร่างชิวมู่ชิงที่ยืนอยู่ข้างต้วนหลิงเทียนทันที ลึกลงไปในแววตามันเผยประกายเยียบเย็นปานจะกลืนกินผู้คน
“ประมุข”
ตอนนี้เองนายท่านรองตระกูลชิวพลันเอ่ยกับชิวอ้านผิงออกมา “เรื่องราวทั้งหมดในวันนี้เป็นความผิดพลาดของตระกูลชิวเรา…ข้ารู้ดีว่าท่านรักและเอ็นดูคุณหนูใหญ่เพียงใด แต่ครั้งนี้เป็นคุณหนูใหญ่ทำเกินไปแล้วจริงๆ!”
ชิวอ้านผิงย่อมไม่คิดไม่ฝันเลยว่าในเวลาแบบนี้ชิวกังยี่จะออกมาซ้ำเติมตระกูลของตัวเอง!
