ยิ่งมาใบหน้าของมันก็ยิ่งหมองคล้ำดำลงเรื่อยๆ
อาวุโสหลักตระกูลชิวเองตอนนี้ก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ เห็นชัดว่ามันเองก็คิดว่าชิวกังยี่ทำเกินไป
มีเพียงอาวุโส 2 ของตระกูลชิวเท่านั้นที่ยังไม่ตอบสนองอะไร ราวกับที่ชิวกังยี่กล่าวออกมาแบบนั้นตอนนี้ ไม่มีใดไม่เหมาะสม
“ชิวกังยี่คนนี้…มันเป็นคนของตระกูลชิวแน่หรือ?”
ต้วนหลิงเทียนถึงกับหันมองไปยังชิวกังยี่อีกครั้ง สองตายังหรี่ลงโดยไม่รู้ เขารู้สึกว่าชิวกังยี่ ‘นายท่านรอง’ ของตระกูลชิวผู้นี้…มองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนตระกูลชิว แต่สมควรเป็นคนของตระกูลตงฟางที่แฝงตัวมามากกว่า!
เป็นธรรมดาที่ตอนนี้คนตระกูลตงฟางจะกล่าววาจาถือดีทั้งพูดแรงๆออกมาเพราะพวกมันเป็นฝ่ายเสียหาย
ทว่าชิวกังยี่คนนี้กลับไม่โต้แย้ง กลายเป็นเห็นดีเห็นงามตามผู้อื่น ทั้งๆที่มันสมควรมีจุดยืนต่างกับอีกฝ่าย
ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะเป็นคนนอก และไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตระกูลชิว แต่เขายังคิดว่าการที่ชิวกังยี่พูดอะไรแบบนั้นออกมา มันไม่ต่างอะไรจาก ‘เพื่อนร่วมทีมหมู’ แม้แต่นิดเดียว
(เพื่อนร่วมทีมหมู = เพื่อนในทีมกาก,นูป,อ่อนด๋อย /บ้านเรามักใช้เก่งไม่กลัว กลัวทีมกาก! พวกบู๊แหลกแจกสกอร์)
“นายท่านรองตระกูลชิวช่างกล่าวได้มีเหตุผลนัก!”
