ขณะเดียวกันทางด้านต้วนหลิงเทียนก็ได้แลเห็น อาคารหลังโตอันเป็นห้องโถงหลักตั้งอยู่เบื้องหน้า
มองจากไกลๆห้องโถงหลักหลังนี้ช่างโอ่อ่าน่าเกรงขามนัก ราวกับสัตว์ร้ายตัวเขื่องกำลังฟุบหมอบอยู่อย่างสงบ ประตูเข้าโถงนั่น ไม่ต่างใดจากปากของสัตว์ร้ายตัวเขื่องที่อ้าออกรอเหยื่อเข้าไปติดกับ
“เจ้าจะหยุดพวกมันได้หรือ?”
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงย้อนถามกลับไปด้วยสงสัยหลังได้ยินคำของชิวมู่ชิง
เขาได้ให้ผู้เฒ่าหั่วตรวจสอบพลังฝึกปรือของทุกคนเรียบร้อยแล้ว ทำให้ทราบดีว่าไม่มีใครในที่นี้มีพลังฝึกปรือบรรลุถึงขอบเขตเซียนสวรรค์อยู่เลย
คนที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างชิวกังยี่ ก็มีพลังฝึกปรือเพียงเซียนนภาขั้นสูงสุดเท่านั้น
แต่อาศัยพลังฝึกปรือของชิวมู่ชิงที่ยังรั้งอยู่ในขอบเขตเซียนปฐพี ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้เลยที่นางจะหยุดพวกมันได้
“ตราบใดที่ข้าขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย และใครกล้าไล่ตามท่านไปข้าจะตายให้ดูทันที…ข้าเชื่อว่าต่อให้เป็นชิวกังยี่ก็ไม่กล้าไล่ตามท่านไป! เพราะมันย่อมหวาดกลัวไม่น้อยว่าหากข้าตกตายไปขึ้นมา ท่านพ่อของข้าจะไม่ละเว้นมัน!”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน ชิวมู่ชิงก็ส่งเสียงผ่านพลังกล่าวตอบอีกครั้ง
ฟังจากวาจาไม่อีนังขังขอบของนางแล้ว…เสมือนความตายสำหรับนางเป็นแค่การกลับบ้าน!
แม้ต้วนหลิงเทียนจะรู้ดีว่าที่ชิวมู่ชิงกล้าพูดแบบนี้ เพราะนางมั่นใจว่าถ้านางยกเรื่องตายมาขู่ ชิวกังยี่จะไม่กล้าลงมือทำอะไรวู่วาม…
