ุทธ์สูงสุด วิชาเทียมเทพสงคราม หมัดอู๋จี๋ และอัสนีพริบตา
คู่เนตรเฒ่าชราของเฉินเจิ้นจ้องมองเจียงผิงอัน และพยายามแย้ม ยิ้มใจดี “เจ้าเคยเป็ นคนจากแคว้นหลิงไถของข้า”
ได้ยินเช่นนี้ พวกอัจฉริยะไม่รู ้ความอย่างหวังหลานก็ผงะไป เล็กน้อย
ในอดีต เจียงผิงอันมาจากแคว้นหลิงไถ?
เฉินเจิ้นกล่าวต่อ “หากเจ้ากลับมายามนี้ ข้าจะอวยยศมอบ ตาแหน่ง ฝึกฝนเจ้าด้วยทรัพยากรเยี่ยงองค์ชาย”
สีหน้าของเจียงผิงอันเฉยชา “นับแต่ข้ายังเล็ก ท่านแม่สอนข้า เสมอว่าอย่าไปคบหาเดียรัจฉาน”
รอยยิ้มบนใบหน้าเฉินเจิ้นหายวับฉับไว “วอนตาย!”
ผู้ฝึกตนเล็กจ้อยขอบเขตสร ้างรากฐานถือดีเช่นไร กล้าด่าเจ้า แคว้นหลิงไถอย่างเขา!
เจียงผิงอันเมินอีกฝ่ ายไป ทุกคนที่นี่ล้วนถูกสะกดขอบเขตเหลือ เพียงจินตาน ซ้าหมิงเฉินยังอยู่ข้างกายเขา อีกฝ่ ายฆ่าเขาไม่ได้ หรอก
โทสะบนใบหน้าเฉินเจิ้นพลันเปลี่ยนเป็ นรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม “ไอ้ หนู อีกเดี๋ยวข้ามีของขวัญชิ้นใหญ่มาให้เจ้า หวังว่าจะไม่บ้าคลั่งไป เสียก่อนนะ”
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว
เขาสังหรณ์ไม่ดีชอบกล
อัจฉริยะจากต้าเซี่ยทั้งหลายทดสอบความสามารถ ทุกคนล้วน แล้วมีคุณสมบัติ
เพียงหนึ่งโบกมือของหมิงเฉิน กระดาษทองแผ่นหนึ่งก็ปรากฏ กลางเวหา โอบล้อมด้วยอ านาจลึกลับ
“นี่คือพันธสัญญาวิถีสวรรค์ ผู้ใดละเมิดผลศึกนี้ จะถูกวิถีสวรรค์ ลงทัณฑ์ มิอาจเคลื่อนขอบเขตได้ชั่วชีวิต ลงนามสิ”
หมิงเฉินปาดนิ้ว โลหิตหยดหนึ่งพุ่งไปประทับ หนังสือสัญญ